Falenderim!

Fatmir Terziu

Për burrin e mirësjellur 80 vjeçar

i cili shtyn gruan e tij të lidhur në karrige me rrota

në Parkun “Rinia”

dhe buzëqesh në fytyrën e saj të zbrazët

ajo me dashuri

duke përkëdhelur arushin e saj prej pellushi të sapoblerë

tek tregu rom ngjitur me parkun,

ndërsa ai, me dashuri të barabartë, i mbështet gishtat

dhe shpreh me shikimin e tij se për të

Ajo është akoma personi më i mrekullueshëm

që kishte takuar vite më parë.

Për atë vajzë të vogël,

që e pashë jo si ditët e tjera,

lëkundej përgjatë trotuarit

në paterica të ndritshme, të verdha,

duke biseduar me nënën e saj,

zëri i saj kumbonte me të gjithë ngjashmërinë e flautit

dhe pjalmonte udhën e fëmijërisë,

përkundër këmbës së saj të futur në allçi.

Për atë vajzë të vogël

në një fotografi gazete nga Malësia

këmbëzbathur, por e veshur padyshim

me një veshje të motrës më të madhe

fustan që gati arrin këmbët e saj,

palë-palë, me një grusht të ngritur në tempullin e saj

dhe të tjerët në kërcin e saj

në një gjest të dhimbshëm

mbi varrin e babait të saj polic të vrarë

jo e vërtetë si plazmë pikëllimi mbi damarë

por zbavitje me lotët e patharë.

Dhe në fund të gjithë manikyristëve

të rrugës në Kryeqytet

të cilët i shpjegojnë gazetarit Shtetëror të Televizionit

me forcën e një energjie optimiste të sipërmarrjes së vetë

se si u ofrojnë qytetarëve

në rrugët me pluhur të çarshisë,

përmes katalogëve

dhe lustrimit të këmbëve dhe thonjve të gishtave,

mundësinë e vazhdueshme të stilit dhe bukurisë.