DO JETOJME TJETER BOTE


Stavri Çipi

Botën mbarë qiell e dhe, ka pushtuar erë e re. Erë e re plot përpjekje, me sëmundjen Covid vdekje. Covid vdekjen hidhërimin, më të zezë dhe se pushtimin. Ku të gjithë të izoluar, presim daljen e bekuar. Presim dritë presim shpresë, të lulëzojë jeta vetë. Se dhe dimri ka mbyllur derën e s'lejon të vijë pranverën. Po do vijë e s'do vonohet se vetë jeta do të çlirohet. *** Në soditje e fluturime, kam ëndëruar botën time. Botën time, botën tonë, botë engjëjsh përmbi tokë. Botë të bukur e te paqtë me bollëqe si në dasmë. Ku dy engjëj dhëndërr, nuse, ftojnë njerëzit në puthje. Ku me këngë e me valle, hedhin tutje mllef e halle. Ku të gjithë njëlloj janë, plot gëzim pinë e hanë. Ku s'ka dhembje e as mërzi, ku vlon fjala lumturi. Ku këndojnë miliona zogj e flatrojnë shoq më shoq. Ku s'mendohet pasuria, s'njihet skamja e as uria Ku nuk ka lypës, hamenj, as shtetarë të mëdhenj. Ku s'ka ftohtë asnjë voter, ku të gjithë janë zotër. Ku s'ka lot e mallëngjim, s'ka përbuzje e poshtërim. Ku çdo zemër shpirt e buzë, lot të hidhur s'njohin kurrë. Ku ska ndarje, kufi shtet, ku nuk njihet fjala mbret. Ku spitali vend shërimi, është pistë vallëzimi. Ku njerëzia qytet fshat, janë njëlloj të barabartë. Ku dhe bijtë e Shqipërisë, janë shtetas të dashurisë. Ku mbi glob, sot e motmot, një është Perëndi e Zot. Ku të gjithë njëlloj qeshin e harrojnë që të vdesin. *** Ku parajsa e qiellit s'rron, se gjithë toka shenjtëron. Ku shkëlqen toka si dielli tok me engjëjt zbritur qielli. Mos më pyesni si e pse. ardhur ka kjo kohë e re. Unë besoj, se pas stuhisë, do vijë koha dashurisë. Dhe ju vetë do t'a besoni, kur me mua t'a jetoni. Do jetojmë tjetër botë, gëzimmadhe, shkëlqimplotë!



31 views

Shkrimet e fundit