Dialekti i Zgjedhjeve



Fatmir Terziu


Qëkur rroka mendimin Ndryshe lexoj nënshkrimet e mureve. Të shkruarat marrëzi. Të shënuarat bojë-mavi. Të krisurat gjuhë me fjalor, që nuk përdoret gjëkundi, vëtëm aty.

Dhe thuajse gjithnjë shoh dhe lexoj dialektin e zgjedhjeve të çmendura. Edhe nga larg e ndjej, edhe nga afër e vërej marrëzinë e gjuhëve që përplasen. Marrëzinë e atyre që bëhen mure më të mëdha se këto që mbajnë shenjat e dialektit zgjedhor. E gjitha një transfertë e sistemit mental në një udhëkryq, ku gjuha dhe dialekti i saj, projektohen, urdhërohen dhe bëhen me një dorë.

Çdo mbrëmje, zhbiroj tej të ftohtës së ekranit stërkalat e dala nga britmat, lagjet e dukshme dhe të padukshme mes fjalëve. Dhe duket sikur kjo gjuhë flet me tërbimin e përmbytjes së madhe, të pandodhur ndonjëherë më parë, të patreguar asnjëherë kësaj ane.

Dhe netëve duket sikur gjuha e tillë zgjon të dy detet duke i shndërruar në gjuhën e stuhive histerike. Kjo më sjell ndërmend kohërat që zgjuan histerinë e deteve