Bust me maska


Bust me maska

Nga Fatmir Terziu

Ajri është binom, grimcat janë gri

grupet e kalimtarëve ecin në distancë,

pikat e shiut tresin trupin në pjatancë,

duket një zagushi që vjen në befasi.

Jam në dilemë, nuk di ku mbaron

ajri që thith busti në odeon.

Dihama përplaset ajrisht me rebuset

një hije del prapa, një hije është përpara,

kalimtari ringrihet sikurse nga e para

këtu në muzg dhe drita e hënës lutet.

Jam në dilemë, nuk di ku projekton

syri që përplas busti në odeon.

Siguri - mbajtësi rregullon uniformën

spaletat varen si spango nën çati;

xhamllëku shkëlqen në dhomën karshi

ku një bjondinkë mban formën.

Jam në dilemë, nuk di ku meton

fryma e ftohtë e bustit në odeon.

Unë zgjas kokën të gulfas dihatjen

celulari pret gishtin tim të rastit

era thotë kam tashmë furinë e çastit,

ajri rrokulliset për të fiksuar pamjen.

Jam në dilemë, nuk di ku kopjon

truri i çimentuar i bustit në odeon.

Akrepat lëvizin si në pandemi

hakërrohet sipari i qeltë si vetëtima,

koha kur noton në ajër edhe britma,

zhurma të ndotura që ndalen tek ti.

Jam në mëdyshje, nuk di ku ftillon

trupi i ngrirë i bustit në odeon.

Në dhomat e ngrohta shkëlqejnë flakët,

një varrezë e mermertë është në spot

Perëndia ka punë mjaftueshëm edhe sot,

maskat zhbirojnë me ajrin e pakët

Jam në kërkim, nuk di ku ndalon

forma që pikturon busti në odeon.

Bota prej asgjësë stilohet mbi fjalë,

kënga është në buzë të shpateve të shkumës,

ndjek njeriu – njeriun me sytë e turmës

virusi monstruoz kërkon njeriun e gjallë.

Jam në përpjekje, nuk di kë sfidon

ajri që përthith busti në odeon.

Një tym disi gri del nga gazetat

mbartësi i fjalës prek me barrën e tij,

unë dëgjoj, mes zhurmës së tillë,

tremorët që zvarriten nga letrat.

Jam në dilemë, nuk di kë alarmon

britma që nxjerr busti në odeon.

Maska ia ka mbyllur gojën urisë,

fjala është vetëizoluar në banesë,

urtia urtinë provon të shesë,

asgjë më shumë se sa një tis.

Jam në dilemë, nuk di kë mbron

maska që mbulon bustin në odeon.

24 views

Shkrimet e fundit