Anjeza Musollari: MOS JI NJË LIBËR I HAPUR PËR KËDO

Arti i ruajtjes së vetes në një botë që lexon pa mirësi

 “Gabimi më i madh që mund të bësh është të jesh një libër i hapur për këdo.”Kjo fjali, që qarkullon shpesh në rrjete sociale e biseda të përditshme, në thelb ngre një pyetje të thellë: sa duhet të ndajmë nga vetja në një botë që jo gjithmonë lexon me dashamirësi?

Në një shoqëri ku ekspozimi është kthyer në normë dhe transparenca shpesh ngatërrohet me cenueshmërinë e pakushtëzuar, ruajtja e vetes nuk është mbyllje, është vetëdije.

KULTURA E EKSPOZIMIT: NGA DITARI TEK RRJETET SOCIALE

Dikur, ditarët mbanin sekrete. Sot, rrëfimet personale publikohen në platforma ku gjithçka komentohet, gjykohet dhe shpesh keqinterpretohet. Çdo emocion, çdo zhgënjim, çdo arritje shpërndahet menjëherë.

 Por jo të gjithë lexojnë me të njëjtin sy. Disa i zhvlerësojnë përjetimet e tua. Disa i shtrembërojnë sipas interesit të tyre. Disa i përdorin kundër teje. Dhe ka edhe nga ata që thjesht nuk dinë të lexojnë ndjenjat.

Psikologët theksojnë se kufijtë emocionalë janë thelbësorë për shëndetin mendor. Hapja është e shëndetshme por vetëm në mjedise të sigurta.

NDËRMJET SINQERITETIT DHE NAIVITETIT

Të jesh i sinqertë nuk do të thotë të jesh i pambrojtur.Të ndash përvojat nuk do të thotë të zbrazësh gjithë shpirtin para kujtdo.

 Ekziston një vijë e hollë mes autenticitetit dhe ekspozimit të tepruar. Shpesh, njerëzit që hapen pa filtra e bëjnë këtë nga nevoja për t’u kuptuar. Por kuptimi kërkon përgatitje edhe nga pala tjetër.

Jo çdo dëgjues është i aftë të mbajë peshën e rrëfimit tënd.

KUR FJALËT KTHEHEN NË ARMË

Historia njerëzore është e mbushur me raste kur informacioni personal është përdorur si mjet manipulimi. Në marrëdhënie toksike, në ambiente pune konkurruese apo në rrethe shoqërore të pasigurta, sinqeriteti i pakontrolluar mund të kthehet në dobësi të perceptuar.

 Të ruash disa kapituj të jetës nuk është mungesë besimi, është zgjedhje për të mos i dorëzuar armë kujtdo që mund të mos dijë t’i përdorë me përgjegjësi.

MISTERI SI DINJITET

Shprehja “Bëhu një mister i brishtë” nuk flet për lojë apo manipulim. Ajo flet për dinjitet.

Një njeri që nuk i shpalos menjëherë të gjitha dimensionet e veta krijon hapësirë për respekt. Misteri nuk është fshehje, është ritëm. Është e drejta për të zgjedhur kohën, vendin dhe personin me të cilin ndan thellësitë e tua.

Respekti lind kur dikush e kupton se jo çdo faqe mund të hapet me nxitim.

KUFIRI SI AKT VETËRESPEKTI

Vendosja e kufijve është një aftësi që mësohet.Ajo fillon me disa pyetje të thjeshta: A ndihem i sigurt me këtë person? A ka treguar ai/ajo ndjeshmëri ndaj të tjerëve? A e respekton konfidencialitetin?

Nëse përgjigjet janë të paqarta, ndoshta është më mirë të ndash vetëm kapitujt e parë.

Kufijtë nuk i largojnë njerëzit e duhur. Ata filtrojnë ata që nuk janë gati për thellësinë tënde.

PSE NDJEJMË NEVOJËN TË HAPEMI?

Në thelb, çdo njeri kërkon të shihet dhe të kuptohet. Kjo është nevojë themelore njerëzore. Por kuptimi i vërtetë nuk vjen nga sasia e informacionit të ndarë; vjen nga cilësia e lidhjes.

Një bisedë e thellë me një mik të besuar vlen më shumë se dhjetëra rrëfime publike pa përgjigje të ndjeshme.

LIBRI I ZEMRËS: KUJDESI NDAJ VETES

Metafora e librit është e fuqishme. Secili prej nesh ka kapituj drite dhe kapituj errësire. Ka faqe krenarie dhe faqe dhimbjeje. Por jo çdo lexues është i përgatitur për të kuptuar kontekstin. Disa lexojnë për të mësuar. Disa lexojnë për të gjykuar. Disa lexojnë për të krahasuar. Disa lexojnë vetëm për të gjetur gabime. Prandaj kujdesi ndaj vetes është thelbësor. Të zgjedhësh kujt ia hap librin e zemrës është një akt maturie.

EDUKIMI EMOCIONAL, NJË NEVOJË E KOHËS

Në sistemin tonë arsimor flitet pak për kufijtë emocionalë. Fëmijët mësojnë lëndë shkencore, por jo gjithmonë mësojnë si të mbrojnë intimitetin e tyre emocional.

 Ndërgjegjësimi për këtë temë duhet të fillojë herët: Të rinjtë duhet të mësojnë se jo çdo informacion personal duhet shpërndarë online. Të kuptojnë se privatësia është pasuri, jo pengesë. Të dallojnë mes miqësisë së vërtetë dhe kuriozitetit sipërfaqësor.

Shoqëria moderne shpesh shpërblen ekspozimin. Sa më shumë rrëfen, aq më shumë vëmendje merr. Por vëmendja nuk është gjithmonë vlerësim.

Të jesh selektiv në ndarjen e jetës tënde nuk do të thotë të jesh i ftohtë. Do të thotë të jesh i ndërgjegjshëm për vlerën e historisë tënde.

Jo çdo auditor është publik për autobiografinë tënde.

Titulli që ngjall respekt

Në fund, çdo njeri është autor i vetes. Mund të zgjedhësh të jesh një broshurë e shpërndarë pa kriter, ose një vepër që lexohet me kujdes.

Një titull që ngjall respekt nuk krijohet nga misteri i rremë, por nga karakteri. Nga qëndrueshmëria. Nga integriteti.

Kur je i plotë me veten, nuk ke nevojë të zbrazesh para kujtdo për t’u ndjerë i vlefshëm.

HAPJA ME MASË, JO ME FRIKË

Mesazhi nuk është të mbyllemi. Nuk është të ndërtojmë mure të pakalueshme. Është të ndërtojmë porta dhe të vendosim vetë kur dhe për kë hapen.

Sepse libri i zemrës është i çmuar.Dhe jo të gjithë dinë ta lexojnë me dashamirësi. Bëhu i vërtetë. Bëhu i thellë.

Por mbi të gjitha,ruaje veten.