LARG


KONSTANTIN KAVAFIS 1863 - 1933


Konstantinos Kavafis lindi më 29 prill1863

Vendi i lindjes: Aleksandria, Egjipt

Vdiq:29 prill1933, në Aleksandri, Egjipt

Vendpushimi: Varrezat Ortodokse Greke


LARG

Do doja të thosha këtë kujtim ...

Por u shua ... gati nuk mbeti gjë prej tij:

larg, viteve të para të adoleshencës,pushon ai.

Lekurë jasemini...

Dhe mbrëmja e gushtit ( gusht ishte?) ...

Tashmë kujtoj, pothuaj:mbase mavi...

Ah, blu, po! si safir i kaltër.

Përktheu: Fall Haliti


DITË TË VITIT 1903


Nuk i gjeta më - i humba kaq me ngut...

ata sy poetikë, atë fytyrë të zbehtë...

gjatë rrugës që errësohej ...

Nnuk i gjeta më – të zotëruar rastësisht

dhe të braktisur aq lehtësisht;

e me ankth të kërkuar pastaj

Sytë poetikë, fytyra pa gjak,

ato buzë, s'i gjeta më, ndërkaq.

Përktheu: Fall Haliti


MBI ANIJE


Në këtë shenjë të lehtë grafike

Skicuar shpejt në bordin e anijes

Gjej, po ato karakteristika të saj.

Ne të rrethuar nga deti Jonik,

Pasditja e magjepsur,

Tiparet e saj. Por e bukur

Më shumë se kaq, më duket mua

Tani, ndërsa e revokoj atë.

Një butësi e tillë në ndjenjën

E saj, për t'u bërë

Vështrim i verbuar.

                           Kështu rishfaqet

Brenda meje - nga Koha.

Nga koha ... Shumë evente

Të motshme ... Ai portret,

Anija, pasditja ...


MOS HARRO, TRUP...


Kujtoj, jo vetëm sa i dashur, ke qenë, o trup,

jo vetëm krevatet ku je shtrirë,

por edhe dëshirat që ty

të shkëlqenin në sy,

dridheshin në zërin tënd – të kthyera më kot

nga disa pengesa krejt si në rastësi.

Tani që gjithçka është pjesë e së kaluarës,

si të ishe e lejuar

edhe për ato dëshira – që të shkëlqejnë

drejt në sy, mos i harro,

dridhen në zërin tënd, për ty, mos e harro, trup.

PËR AQ SA KE BRENDA VETES

Dhe nëse s’mund të jetë ajo që ti dëshiron

Kërko së paku

atë që ke brenda vetes:

mos e prish në shumë biznese me njerëzit

me shumë fjalë në një vajtje-ardhje plot tension.

Mos e prish duke e sjellë në mëshirë

të fatit të lojës së përditshme

të pa mend të takimeve

dhe ftesave

derisa ta bësh atë një të huaj të mërzitshme.


QIRINJTË


Janë ditët e ardhshme para nesh

si një rresht qirinjsh të ndezur -

të artë, të ngrohtë e gjallërues.

Mbeten prapa ditët e së kaluarës

rresht i dhimbshëm i qirinjve të shuar:

më të afërtit çojnë akoma tym

të ftohtë, të holluar, e të përdredhur.

Nuk dua t'i shoh: më dëshpëron pamja e tyre,

më shqetëson kujtesën drita e tyre e lashtë.

Dhe shikoj përpara qirinj të ndezur.

Nuk dua të kthehem, ngaqë s'dalloj në një drithërimë,

si zgjatet shpejt linja e errët,

se si rriten shpejt qirinjtë e mi.

Përktheu: Faslli Haliti

24 views

Shkrimet e fundit