DORA


Faslli Haliti

FASLLI HALITI


DORA


Dora hapet,

Mbyllet.

Dora

Kap,

Lëshon,

Jep dhe merr,

Vë dhe heq pranga,

Lidh dhe zgjidh zinxhirë,

dhe heq litarin,

Godet dhe përkëdhel,

Ngul dhe shkul,

Ngre dhe shemb;

Mbiell dhe korr,

Hap e mbyll dyer.

Dora lan

Dora lyen;

Dora lan dorën,

E majta lan të djathtën,

E djathta të majtën,

Të dyja lajnë njera – tjetrën;

Dora

Është flori,

Dora është topuz;

Ndan dhe bashkon

Dora, pykë,

Ndan dhe çan.

Dora pajton,

Dora bëhet grusht,

Bëhet pëllëmbë, qëllon,

pesë gishta në faqe

Dora përkëdhel;

Dor flet me gishta,

Flet pa gramatikë,

Pasintaksë,

Pa morfologji,

Pa gabime ortografike, ortoepike,

Dora bën dhe çbën çdo gjë.

Dora

Autore e çdo vepre,

Autore e çdo ndërtimi,

Autore e çdo konstruksioni,

Autore e çdo shembjeje, shkatërrimi,

Dora firmos lindjet dhe vdekjet,

Dora

Fut dhe nxjerr,

Mbërthen e zbërthen,

Ndez dhe shuan;

Gris

Dhe arnon,

Ngjit

Dhe shqit,

Qep dhe shqep,

Zbardh dhe nxin.

Njeriu s’bën dot pa duar.

Vetëm Zoti bën dhe çbën.

Të bëhet tha Zoti!

Dhe u bë.

U bë dita, nata

Qielli, dielli, hëna,

Yjet.

U bë toka dhe ujërat,

U bënë erërat, breshëri, vetëtima, rrufeja...

U bënë kafshët, shpendët,

Hidrikët , reptilët, mikroorganizmat, viruset.

Edhe çudibërësi i përrallës i thotë mbretit si një zot virtual: