Plaskom*


Poezi nga Klejda Plangarica

Plaskom*

Tej e tej vërtitem këtij plaskomi*

Pash më pash e gërryej këtë zbrazëti

Pa e ditur… Pa e zbuluar kurrë

Në dua të të mbjell, a të të shkul…

Gërryej tej e tej këtë plaskom

Siç ti më gërryen,

Siç unë të gërryej…

Siç e përthithim njëri-tjetrin, tej e përfund.

A thua në gërmim do të shkoklavitim:

Si t’i fundosim dy dekada njëherë e mirë?!

*Plaskom – Hon, greminë, humnerë


Që ti të vish…

Unë nuk e di

Kur do të vish…

Si do të vish?

Si do të jesh,

Nëse do të vish?!

Di vetëm që

Më ka ngecur një copëz hënë

Në grykë

E më mbyt!

Një copëz re në sy,

Një copëz diell

Ndizet e fiket në gjoks,

Si sinjal.

Një copëz qiell, në duar,

Më rrëshqet si ujë.

Një copëz mjegull

Bën ecejake nëpër frymë.

Copëza të tjera rrugësh

Hapen në trup,

Që ti të vish…

6 views

Shkrimet e fundit