LIRIKAT E ELBASANIT


Konstandin Dhamo

SHKUMBIN

Një libër me lirika për Shkumbinin

Poeti intimist shkroi gjithë mall.

Mbi ujë tashmë tek shtrij vështrimin,

Çdo valë që feks për mua është një varg.

Fusha ndanë zallit , male më tej,

Fshatra fshehur mjegullash diku…

Shkumbon Shkumbini;

Shelgjet brigjesh

Si shatërvanë derdhen, dridhen flu.

Ah, lumë përplot rima të stërkalta,

Që mugesh dimrit , pranverës qesh e ndrin.

Si rrjedha jote

Këngët rrjedhshin,

Shkumbin

Shkumbin ...

ELBASAN

Si rrathët e ferrit dantesk

Kthesat e Krrabës

Ankthshëm zbres.

Poshtë Kombinati Metalurgjik,

Ndryshk gurë dhe shi acid.

Dhe oxhakë të lartë

Që godasin diellin

Si vullkane

Me tym të rëndë shfarosës

Por t‘emëruarit poetë zyrtaristë,

Vargje thurnin ditë e natë

Për tymin

Dhe këta oxhakë...

Prodhon ky kombinat

Më të çuditshmen në botë,

Markën Çeliku i Partisë !

Nuset e bukura

Me këtë markë

Monstra të frikshme lindën

Me turinj ujku;

Lopët pollën viça me dy koka,

Me katër këmbë zogjtë dolën nga veza…

Smogu i kuq që u përhap

Si flamuri i Internacionales Socialiste,

I thau trëndafilat dhe sytë e dashurisë;

Yllin e Mëngjesit

Dhe kumrien e verbër

I këputi nga qielli...

Hej, Elbasan;

Nisi përsëri nga e para

Këngët e tua të dashurisë!

RRAPI I VOJVODES

Një monument prej bronzi

Apo prej mermeri

Për ty n’Elbasan

Askush s’do të mund ta ngrinte më madhështor se ky

Rrapi gjigant që kreh retë

Dhe sjell një pranverë farfuritëse në mars,

Siç sjell gjithashtu një vjeshtë të artë

Në tetor, në britmin e dytë…

Këtë monument shtatlartë dhe të gjallë

Shtatëqindvjeçar

S’ta shkuli dot asnjë kundërshtar,

Komandant!

Në trungun e tij si në një bazament të sigurt

Ndodhet një zgavër e thellë rrethore

Dhe e errët si enigma

Që të kujton sa e sheh një grykë të stërmadhe topi

Për të hedhur gjyle të rënda lart edhe larg

Gjyle, sfera të frikshme gjëmimtare

Si meteorë të shkrumbuar që sillnin nga qiejt mikrobe

Si mallkim

Ashtu siç sollën murtajën e ku ta dish ç’tjetër…

Njerëzimin mëkatar për ta shfarosur

Kudo që do të binin…

Nën hijen e rrapit si nën një tendë flladitëse,

Gjer edhe karvanet e nisur nga Bagdadi i largët

Ndaleshin të preheshin.

Veç beharnave ndezës, tylrave si mjegull

Shishkave me lëngje magjie, jermi dhe dehës

Shërues dhe eliksirë, vallë ç’prunë tjetër

Këta karvanë të pluhurosur me rërë shkretëtirash?

Mos ndoshta një syzezë

Shkrumb të djegur nga epshet erotike

E cila do të marramendte mbarë qytetin,

Për të shpërthyer në këngë

Dashurish ekzotike të panjohura?

Por ndoshta karvanet nuk sollën një syzezë

Që di të tërbohet e të spërdridhet

Në kërcimet haremike

Si kobra që të josh e të helmon.

Ndoshta karvanet morën një vashë syblu

Leshradiell,

Që rrugën mbrapsht, drejt Skampinit

Kurrë s’e bëri!

Te Rrapi i Vojvodës,

Gjer edhe sot, në Ditën e Verës

Qytetarët artistë t’Elbasanit

Tek këndojnë e kërcejnë në vallet e stërlashta,

Q’erdhën me diellin dhe hënën,

Presin t’u shfaqet në mes

Vashëza syblu e legjendës

Flu flu siç shfaqet e tretet një dritë,

Një re lëbyrëse në qiell,

Apo shamia drithëruese n’ajër

E valles…