Kur “Illyrian Grill House” të bën të harrosh se ku je
- Prof Dr Fatmir Terziu
- 7 days ago
- 3 min read

Kur “Illyrian Grill House” të bën të harrosh se ku je
“Illyrian Grill House”, sapo hap derën, ndjen se nuk ndodhesh më në Londër, por në një copëz Shqipërie të sjellë me dashuri, kujtesë dhe krenari. Atmosfera të përfshin menjëherë. Muret flasin shqip. Muzika rrjedh nga të gjitha trevat. Kostumet tradicionale, fotot e rralla, fragmentet e historisë, elementët e artit dhe arkivës, të gjitha krijojnë një narrativë të heshtur. Këtë vend e ka ngritur dikush që e do Atdheun, jo thjesht gastronominë. “Illyrian Grill House” është Shqipëria e nxjerrë nga zemra e pronarit dhe vendosur me kujdes mbi çdo detaj, me një sinqeritet që të bën të harrosh kufijtë gjeografikë.
Mentor Bokçiu, pronari i këtij lokali, nuk e sheh restorantin vetëm si biznes. Për të, është urë lidhëse mes Hasit e Londrës, mes kujtimit e së tashmes, mes shijes dhe shpirtit. Ai ka ditur të krijojë një hapësirë ku bashkohen tradita dhe mikpritja, ku respekti për klientin nuk vjen vetëm nga shërbimi profesional, por nga një ndjenjë familjariteti të natyrshëm. Njerëzit nuk ndihen thjesht mysafirë, aty ndihen si të ftuar.

Në këto vite, “Illyrian Grill House” ka pritur dhe përcjellë këngëtarë me emër nga trevat shqiptare, duke e kthyer çdo mbrëmje jo vetëm në festë, por në një skenë ku identiteti artistik ripërtërin veten. Muzika nuk është dekor. Ajo është pjesë e rrëfimit. Nga këngët epike, te vallet e gëzuara e deri te baladat nostalgjike, gjithçka ndërthuret me shijen e gatimeve tradicionale dhe me atmosferën që të kujton dasmat, odat, kuvendet familjare. Këtu, arti nuk konsumohet, por përjetohet.
Estetika është një kapitull më vete. Veshje shqiptare tradicionale, objekte simbolike, motive etnografike, kujtime fotografike, gjithçka është vendosur me masë, pa tepri, pa patetikë, me një shije që flet për përkushtim dhe respekt ndaj trashëgimisë. Është një muze i gjallë, i cili jeton jo në qetësi, por në ritmin e njerëzve, të bisedave, të këngëve. Këtu memoria kulturore nuk mbahet në raft, por në zemrat e atyre që hyjnë e dalin.

Ndaj nuk është e rastësishme që shumë vizitorë thonë se “Illyrian Grill House” është vend që të bën për vete. Nuk është vetëm ushqimi, edhe pse ai është kapitull më vete në cilësi dhe autenticitet. Nuk është vetëm muzika, as thjesht pritja. Është kombinimi i të gjithave, ku dominon respekt, identitet, mikpritje, profesionalizëm dhe një ndjenjë e pashpjegueshme përkatësie. Një mënyrë për t’u rikthyer në kujtime pa lënë qytetin ku jeton.
Kufiri i ndërrimit të viteve e vërtetoi këtë më së miri. Nata e Vitit të Ri 2026 ishte një festë e veçantë te “Illyrian Grill House”, kishte plot njerëz, plot energji, plot gëzim. Muzika u bë urë midis brezave, tavolinat u mbushën me buzëqeshje dhe urime, dhe ndjenja e bashkësisë u ndje sikur të gjithë të ishin pjesë e një familjeje të madhe. Nuk kishte spektakël të tepërt, as formalitet të panevojshëm, kishte ngrohtësi, sinqeritet dhe gëzim të pastër.

Në fund të mbrëmjes, Mentor Bokçiu falënderoi të pranishmit me fjalë të thjeshta, por domethënëse: “Faleminderit që e bëtë natën e Vitit të Ri kaq të veçantë!” Në këto fjalë nuk kishte retorikë. Ishte mirënjohje e vërtetë. Sepse “Illyrian Grill House” jeton prej pikërisht kësaj marrëdhënieje nga energjia e komunitetit që e ka përqafuar dhe nga dashuria e një njeriu që ka ditur të ndërtojë jo vetëm një lokal, por një hapësirë identiteti.
Në fund, ajo që mbetet është ndjenja se diku, në zemër të Londrës, ekziston një vend ku mund të hysh për të ngrënë dhe të dalësh më i pasur shpirtërisht. Një vend ku gjuha, muzika dhe kujtesa takohen pa komplekse, ku historia shkrihet me bashkëkohësinë, e ku tradita nuk ftohet si relike, por si bashkëbiseduese e gjallë.
“Illyrian Grill House” nuk është thjesht restorant. Është dëshmi se kultura jonë, kur ruhet me dashuri dhe interpretohet me dinjitet, mund të ndërtojë ura, të ndërtojë komunitet, të ndërtojë kujtime. Dhe është një arsye e bukur pse ka ende vende në diasporë që na bëjnë të harrojmë për pak, se sa larg jemi nga shtëpia.









Comments