top of page

Hazir Mehmeti: Dy poezi


1. Serenatë


Hapa dritaren ta dëgjoj natën,

të shoh tregimin e pambaruar.


Luta retë të më marrin në krahë,

rrugëtimit të erës, përtej meje.

Kur, hëna vizaton portret malli,

pika shiu fytyrës së njomur,

si dikur ndritur shpresëplotë.


Koha ikën, dhe retë sonte,

ne, të varur hijeve tona,

në tingujt magjik dirigjim kohe.


Ti, përsëri e heshtur vjen,

shekujve të mi pambarim.

Rreth shqiponja vijëzon qiellin

në shtegun e fjetur ngushëllim.


Eci kujtimeve sonte,

koha mall e dashuri thërret.

Në re tingujve serenatë varur,

kthehem, atje ku ti më pret.

2. Të lutem


Më lejo, të jem i lirë të prek tokën time,

ta ndiej diellin dhe fjalën e tij

të ngopem me ajrin e freskët të bjeshkëve të mia

të bërtas deri në kupë të qiellit.

O zot, ku je fshehur, përse flenë fantazmë!

liro tru të kalbura nga frika!

të lutëm, më lejo të flas e të dëgjoj

të shkruaj fjalët, e era të valëzon.

të ngopem me ngrohtësinë e miqve,

Më lejo, të dashuroj gjithmonë!

Të urrej urrejtjen tendë e timen

të përmbys Gurin e Thatë,

të zhduk fjalën që thyen zemra e ngjall hije.

Më lejo, të qaj derisa të ngopem,

vetëm për zemrën time të gjysmuar

Me lejo, të këndoj këngën që ndjej, shqip erë moteve,

simfoninë e kullës sime të vrarë.

të çmallem me këngën e ndaluar,

të vrapoj arave të mia deri në majë qielli

aty ku shqiponja ngroh zogjtë në çerdhe.

Më lejo, të shkel hije e zjarre mbi kodrat e mia

atje vrapi nuk ndalet

kali i Sokolit vazhdon trokun e dhunuar burgjeve

Të lutem, më lejo të ulëm pran trungut të gjyshit

ta ndiej aromën e dheut, dhembjen e tij,

lotët t’ia numëroj.

më lejo të lutem!

T’i falem dheut tim!

148 views0 comments

Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif
bottom of page