Fjala e Lirë: Poetë e artdashës në një fotografi të përbashkët

Poetë e artdashës në një fotografi të përbashkët

Fjala që mbetet pas dritës

Pas orës së madhe letrare të “Penflakës”, Biblioteka e Qytetit të Gjilanit, më 31 janar 2026, u shndërrua në një hapësirë kujtese të gjallë, ku fjala artistike nuk ishte vetëm art, por akt përkushtimi dhe nderimi. Në kuadër të Manifestimit Kombëtar të Kulturës “Flaka e Janarit” 2026, në edicionin e saj të 35-të radhazi, poetë, shkrimtarë, krijues dhe artdashës u mblodhën për të dëshmuar se kultura mbetet një nga format më fisnike të rezistencës dhe përjetësimit.

Ora letrare e “Penflakës” solli vargje që digjnin butë, si qirinj kujtese për martirët dhe dëshmorët e kombit, për figurat e shquara që me jetën dhe veprën e tyre i dhanë kuptim sakrificës shqiptare. Zërat poetikë u ndërthurën në një kor solemn, ku secili lexoi jo vetëm me zë, por edhe me ndërgjegje, duke e shndërruar fjalën në monument shpirtëror.

Dhe pastaj, në fund, erdhi çasti i heshtur, por domethënës, fotografia e përbashkët. Një çast i thjeshtë në pamje, por i ngarkuar me simbolikë. Poetë e artdashës, breza të ndryshëm, qëndruan krah për krah, si një mozaik njerëzor ku fytyrat bartnin dritën e fjalës dhe peshën e kujtesës. Ajo fotografi nuk mbetet vetëm dëshmi e një ngjarjeje kulturore, ajo mbetet një akt vazhdimësie, një premtim i heshtur se misioni i “Flakës së Janarit” nuk shuhet. Ky mision sipas Sabit Rrustemit përcillet.

Në muret e bibliotekës, librat dukeshin sikur dëgjonin. Gjilani, për një mbrëmje, u bë kryeqytet i fjalës së ndjerë, ku arti dhe atdhedashuria ecën së bashku. “Penflaka” dëshmoi edhe një herë se poezia nuk është luks kohe, por nevojë e kujtesës kolektive; se vargu, kur lind nga përkushtimi, bëhet dritë orientuese.

Kështu, fotografia e përbashkët mbeti si një kornizë simbolike e kësaj ore të madhe letrare, një imazh ku shihen njerëz, por lexohet histori, ku shihen buzëqeshje të qeta, por ndjehet pesha e sakrificës. Një fotografi që flet, sepse pas saj qëndron fjala e thënë me shpirt, në nderim të atyre që ranë dhe në besë të atyre që do të vijnë.