Fatmir Terziu: Një zonë që po merr jetë

Një zonë që po merr jetë

Nga Fatmir Terziu

Kjo zonë nuk më zgjon vetëm kujtime, nga puna ime si mësues e gazetar më pas. Ajo ka edhe shpresa. Librazhdi sot duket si një skenë që rikthehet në jetë, një peizazh që të rikujton atmosferën poetike të filmit “Në pyjet me borë ka jetë”, të xhiruar në Bizen e Martaneshit, aty ku natyra dhe njeriu bashkëjetojnë në një harmoni të rrallë. Sot, kjo frymë po zbret fuqishëm në këto anë. Me miratimin e “Paketës së Maleve” nga Këshilli i Ministrave, një kapitull i ri hapet për Bashkinë e Librazhdit. Nuk është thjesht një vendim administrativ, është një thirrje për jetë, për kthim, për zhvillim.

Qendër, Steblevë, Orenjë, Lunik, Hotolisht dhe Polis nuk janë më vetëm emra në hartë. Ato po shndërrohen në pika drite, në zona ku turizmi malor dhe agroturizmi marrin kuptim të ri. Aty ku dikur dëgjohej vetëm heshtja e maleve, sot pritet të dëgjohen hapa vizitorësh, zëra gëzimi dhe ritmi i një ekonomie që ringjallet. Në këtë rilindje, një rol të veçantë po merr infrastruktura rruga që lidh Gollobordën me Parkun Natyror në Studën është më shumë se një segment i shtruar, është një urë mes potencialit dhe realitetit. Ajo hap shtigje të reja për vizitorët, por edhe për vetë banorët, duke e bërë më të prekshme atë që dikur dukej e largët. E njëjta frymë zhvillimi ndihet edhe tek iniciativa si Trofta “Borova”, ku natyra dhe sipërmarrja takohen në mënyrën më të bukur. Këto investime individuale nuk janë thjesht biznese – janë dëshmi e besimit tek kjo tokë, tek mundësitë që ajo ofron dhe tek e ardhmja që po ndërtohet hap pas hapi.

Rruga e shtruar, bujtinat që po lindin, fermat që po hapin dyert për agroturizëm – të gjitha këto krijojnë një zinxhir jete që ushqen zhvillimin. Librazhdi nuk është më vetëm një vend për t’u kaluar; po bëhet një destinacion për t’u ndalur, për të qëndruar, për ta përjetuar thellë. Këto troje kanë pasur gjithmonë shpirt, tani po marrin edhe mundësinë për ta treguar atë. Me natyrën e paprekur, me traditat e pasura dhe mikpritjen e njerëzve, Librazhdi po projektohet si një destinacion që nuk vizitohet thjesht, por përjetohet. Ky është një hap konkret drejt një të ardhmeje më të ndritshme. Një dëshmi se kur vizioni bashkohet me vullnetin, edhe zonat më të heshtura mund të kthehen në qendra të gjalla zhvillimi. Sepse, në fund, siç na kujton edhe ai titull i vjetër filmi, edhe në pyjet më të thella, gjithmonë ka jetë.