ECJE ILIRIANE...



    P o e z i

    Sejdi BERISHA:

    ECJE ILIRIANE...

    (Nga libri im, “Simfoni pritjeje”)

    1.

    Në Zürich

    Kapeshnica e Jarina

    Në Stuttgard

    Lagjja e Trimave edhe Tamniku

    Në Bernë

    Mëhalla e Hadumit edhe Çarshia e Vogël

    Kudo Peja e Prishtina

    Gjilani Ferizaj e Gjakova

    2.

    Në Sent Galent pushova

    Kudo që shkova vetveten e takova

    Eci tutje

    Bruxeli Amsterdami e Parisi

    Shqiptarë të Kosovës e Maqedonisë

    Në nismë e në mbarim

    3.

    Në Oslo edhe në Helsinki

    Tash e më parë

    Njerëz me dert e me mall

    Kërceva bëra hop në Angli

    Gjithkund shqiptarë

    Në Amerikë edhe në Australi

    Shqiptarë në Egjipt Turqi e Itali

    Në Amerikë e Kanada

    4.

    Baladë lotësh pa ia ndarë

    Kudo që shkova u përvëlova

    Shqiptarë pashë

    Por tokën time s’e takova

    5.

    U ndala e mendova si fëmijë

    Athua tërë bota qenka Iliri

    Njeriu nuk vdes

    Me rraqet e jetës në thes

    6.

    Duke biseduar me vetveten

    Mendoja se jam tjetër njeri

    Nuk pajtohem:

    Njëri me tjetrin pushkatohem

    7.

    Dritës i them

    Ma varë syrin në plagën e zemrës

    Vetja më qorton

    Më thotë verboje terrin

    Ata që nuk shohin

    Natën do ta takojnë

    Do ta thyejnë kënatën

    Do ta hanë shamatën

    Me një grusht dhé të Ballkanit

    Mbulova dhe e përvëlova globin

    8.

    Sërish flas me vetveten

    Në Berlin e Londër

    Në Diseldolf besa edhe në Hagë

    Kudo shqiptarë

    Kudo Kosova, Shqipëria

    Kudo Shkupi Dibra e Tetova

    Kudo Veleshta Struga e Kërçova...

    9.

    E, tash

    U ktheva dhe e putha vajzën time

    Që ujitë kopshtin me lule

    Në zemër të Kosovës

    10.

    U ula në prag të derës së shtëpisë

    Nëpër histori e shikoja çatinë e saj

    Sa herë është djegur e rrënuar

    Sa herë është bërë shkrumb e hi

    Sa herë si feniks është ngjallë

    Sa herë është rindërtuar

    Kala e qëndresës është shndërruar

    Sa herë sërish është djegur flakë

    Prapë kështjellë është bërë

    Dhe brenda në odë burrash

    Dridhen telat e shkarkisë

    Gjithmonë këndohet

    Kënga e lumturisë

    11.

    I fshira lotët nga faqet plot rrudha

    Njëqind herë e putha pragun e derës

    Thashë

    Me të vërtet ECJE ILIRIANE...

    (©S. B.)


    1 view

    Shkrimet e fundit