E dija se do ishe bjonde


E dija se do ishe bjonde

Nga Fatmir Terziu

1. Mallkimi i të Ngujuarve

Koha kalon

nuk mund të duket se e kuptojmë atë që është më keq me ne,

frëngjitë kanë verbuar sytë,

aftësitë degradohen për çdo minutë,

duke u venitur në pluhur

përgjatë rrugës së gjatë të këtij shtrembërimi

të thellë brenda mureve shurdhmemece.

Gjatë gjithë kësaj kohe,

kemi dështuar,

përsëri,

pastaj përsëri,

dhe përsëri, me veten,

me heshtjen,

duke u endur nëpër një botë pa përgjigje,

nuk i përkasim askund,

të paktën lirisë së kësaj jete.

2. Në një ëndërr … me lesh

Nuk mund ta urrej berberin tim,

nuk kam më forcë

më, s’duroj flokun të zbardhet

e megjithatë,

brenda këtij dëshpërimi,

në këtë industri që lyen e zbardh lesh,

ka një dëshirë të zbehtë,

për të ecur përpara,

për të mos hequr dorë kurrë,

nga lajmi që lexohet në sytë e tij

për politikën e ditës në një thes.

Sa do të jem në gjendje t’a duroj leshin,

para se të zbardhem para syve të mi?

Të paktën, nuk do të më duhet të vdes

në një ëndërr … me lesh.

3. Bjonde

Ti mbete një muaj larg ditës që të njoha,

ndoshta,

një muaj më larg isha unë,

ndoshta,

e kohërave ishte ajo harresë që e prumë,

ndoshta,

për të harruar më shumë,

ndoshta,

koha duhej të na ikte si një ndotje,

ndoshta,

ngaqë e dija se do të shihja më bjonde.

4. Poezia në karantinë

U arratisa nga memorja

në koliben e vogël të një poeti,

dhe gjithë humbëtirën e zgjova

me sytë e dala nga vendi,

fatkeqësisht vetëm më pas e kuptova,

në kolibe ishte vetëm i ftohti,

shkruante në akull poezi,

për meshën e fundit mbi vetminë,

me gjasa në karantinë.

5. Zvarritje e ngadaltë

Një emocion i fortë që tingëllon brenda të gjithëve,

duke u dridhur,

duke u ngujuar me frikë brenda ditëve,

duke qarë si përgjigje ndaj asaj që dëshirojmë të mos hasim,

një shqetësim i tillë ha shpirtin,

zvarritje e ngadaltë,

e hidhëruar në mendje, deri sa ta shfaqë

atë plotësisht,

ndonjëherë pa ndonjë arsye apo shkas,

si një bulë-lëvizje,

në pulpën e djersës së ftohtë

duke na verbuar në agoninë e saj,

derisa të mos mbetet asgjë.

42 views

Shkrimet e fundit