Babaj vuan


“LAMTUMIRA E FUNDIT”

Ismail Kadare

Kurora dhe kurora pa mbarim,

Kurora gjithë lule, gjithë yje;

Dhe sytë të përlotur me trishtim

Dhe pamje e rëndë zije.

O shokë! Për të fundit herë sot,

Babanë po përcjell turm’ e pasosur

Me dhembje të kulluar e me lot,

Me zemër të plagosur.

Dhe ja tani, mes heshtjes, në eter,

Një zë i njohur, qartë po dëgjohet.

Në emër tonë sot, shoku Enver,

Përpara tij betohet.

Në gjysmë shtizë flamurët era tund,

Gjëmime topash ndihen në hapësirë;

I jep Stalinit turma e pafund,

Të fundit lamtumirë.

Pra, lamtumirë mik i madh, babà!

Çdo zemër i thotë sot lamtumirë.

Së bashku me Leninin krah për krah

Ay ka për t’u shtrirë.

Pushon tashti Ay në qetësi,

Por, jo! Ay nuk vdiq! Vazhdon të rrojë!

Dhe fjal’ e tij e urtë përsëri

Përpara do na çojë!

5 Mars 1953

“Letërsia jonë”, nr. 3, muaji prill, 1953, faqe 40.

PRANVERA DHE STALINI

Ismail Kadare

Lulet po çelin ne fushat e blera.

Qielli çpaloset i kalter pa fund.

Erdhi pranvera dhe embel fryn era,

Gjethet e njoma lekund.

Erdhi pranvera!

Ne pyll te bleruar

Buzes se lumit un’ prape shetis;

Por kete here perse i trishtuar

Valle pranveren so