VEJUSHA


Odise KOTE

VEJUSHA

Odise KOTE

Nën tinguj këmbane bredh ashtu kot,

shamizezë lulesh qëndisur plym.

Plasin gurët, karafilat e kuq, balsamët,

etja e syve zhurritur, rrathët e zinj.

Britmë miturishte këndellur në ajër,

Bie shi në Gjirokastër...

Bie shi ngashërimash, po matanë shirave,

ecën ajo, shikim e trup çupëline, eter.

Ngrohtësi e mall, pjellori gruaje që klith,

tokë fatkeqe trendafilash, këputur në mes, prerë.

Britmë miturishte këndellur në ajër,

Bie shi në Gjirokastër ...

Këputur në mes, por sumbullat e lotit, rrëkezat,

pasionet heshtjemedha, netët që rrinë zgjuar.

Aty, te lakesa e buzëve - vatër e ninullave,

e çjerrin me thonj frymën, bukurinë e shenjtëruar.

Britmë miturishte këndellur në ajër,

Bie shi në Gjirokastër ...

16 views

Shkrimet e fundit