top of page

SHTEGËTIMI I SHOKËVE



Nga Luan Çipi


Dikur ne, si moshatarë,

Mësonim e loznim tok,

Kurdoherë të pa ndarë,

Si vëllezër, si miq e shok.

E ndanim në mes kafshatën,

Njëri tjetërin ndiqnim pas,

E bënim ditë dhe natën,

Në një shkollë e në një klasë.

Vitet ikën, ne u ndamë,

Nga sho-shoqi të larguar,

Nëpër botë u shpërndamë

Mërguar, si të harruar:

Në Greqi e Itali,

N’Amerikë e Kanada,

Në Zvicër e në Angli,

Migrimi, dukej shaka!

Në Boston, vajti dhe mbeti

Shoku ynë i vegjëlisë

I urti Namik Shameti,

Mik besnik i shoqërisë.

Në NjyYork, familjarisht,

Emigroi Sezai rektori,

Me tituj shkencore ishte

Gradë doktori e profesori!

Në Bolonjë shkoi Lili Dodi,

Dikur ndihej si skelar,

Ish nëpunës, shef i zoti:

Kudo, zinte vend të parë.

Zakoja i Xhelarak,

N’Amerikë emigroi

Nga natyra zjarr e flakë

Dhe atje zëri i gjëmoi!

Shokët tanë të mirë, kudo ku shtegtuan

Qëndruan në krye, dolën mbi të tjerë,

Na nderuan vendin, veten e lartësuan

Si bashkatdhetarë, qytetarë me vlerë!

Për ditë i kujtoj, shpesh i grish me emër,

Dhe pse kohë larguar e pa i parë në sy,

I kam thellë në mendje, në shpirt e në zemër,

Për ditë flas me ta, si t’i kem përbri!

Tiranë, më 5 Maj 2022

10 views0 comments

Komentar


Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif
bottom of page