Servilrojat shqiptare në shërbim të Trampit


Prof.dr. Eshref Ymeri




Ajo që të bënte shumë përshtypje që asokohe kur Trampi sapo i kishte fituar zgjedhjet e 08 nëntorit 2016, por veçanërisht në nismë të fushatës zgjedhore dhe gjatë zhvillimit të saj në vitin e kaluar për mandatin e dytë presidencial, ishte shprehja publike e simpatisë për Trampin nga ana e disa servilrojave shqiptare në atdheun amë dhe sidomos nga ana e disa shqiptarëve që janë qytetarë amerikanë.

Servilroja i parë ishte kryetari i bashkisë së Kamzës, Xhelal Meziu, i cili, kur Trampi kishte vetëm 15 ditë që i kishte fituar zgjedhjet, pra, pa pritur të bëhej e ditur se cili do të ishte “bulmeti i stanit” trampist në qëndrimin ndaj shqiptarëve, më 23 nëntor 2016, me një vendim unanim të këshillit bashkiak, e shpalli qytetar nderi. Kurse katër muaj më vonë, më 18 mars 2017, një rruge në Kamëz Xhelal Meziu i vuri emrin “Donald Tramp”. Ky ishte një nxitim krejt i tepruar, i ngarkuar me doza të theksuara servilizmi.

Gazetari dhe publicisti i njohur Frrok Çupi i ka kushtuar Trampit librin me titull “Po vjen Trump”.

Së pari, Frroku duhet të respektojë rregullat e drejtshkrimit të shqipes për emrat e huaj. Sipas atyre rregullave, emrat e huaj shkruhen ashtu si shqiptohen dhe mandej shënohet në kllapa drejtshkrimi i tyre në gjuhën përkatëse. Pra, libri duhej ta kishte titullin “Po vjen Trampi”.

Së dyti, Frroku duhet të respektojë mbaresat rasore të emrave, siç kërkojnë rregullat e gjuhës shqipe edhe për emrat e huaj. Prandaj, kur përdor shprehjen “… doktrinën e Trump”, duhet të respektojë mbaresën e rasës gjinore -it (doktrinën e Trump-it).

Së treti, në njërin nga prezantimet e këtij libri, kam parasysh prezantimin në Bashkinë e Lezhës, Frroku pati deklaruar:

Trump (duhej Trump-i) e ka të vështirë të mbërrijë te ne, pasi, para së gjithash, ekziston mungesa e ideve ‘simotra’ me doktrinën e Trump”.

Pra, sipas Frrokut, Trampi nuk është mirëpritur në Shqipëri se mungojnë idetë konservatore. Sigurisht që mungojnë, se ato janë ide të djathta, por kryediktatori Hoxha punoi me perspektivë afatgjatë, duke e shfarosur djathtizmin me rrënjë e me degë. Prandaj edhe në Kuvendin e Shqipërisë, pas vendosjes së demoshëmtisë dhjetoriste, si në asnjë parlament të botës, nuk ka absolutisht krah konservator, krah nacionalist. Por, në këndvështrimin tim, Trampi nuk ka qenë i mirëpritur te ne jo për mungesë të ideve konservatore, por për një tjetër arsye madhore - për arsenalin e pikëpamjeve të tij antishqiptare, të cilat, nuk e di se për cilën arsye, Frroku i ka anashkaluar, pikëpamje që kanë qenë në sinkroni të plotë me qëndrimet tradicionalisht armiqësore të rusoserbizmit kundër kombit shqiptar, për çka qenë parashtruar një sërë faktesh në analizën me titull “Antishqiptarin e regjur e larguan nga Shtëpia e Bardhë”, të botuar javën e kaluar në disa faqe interneti.

Tani, lexuesit e librit të Frrokut janë në pritje që ai të nxjerrë nga pena vëllimin e dytë, me titull “Pse nuk erdhi Trampi?”. Mendoj se me botimin e këtij libri, Frroku ka dëshmuar se nuk e ka braktisur petkun e servilrojës që pati veshur kur Berisha ishte në pushtet, i ndryshoi bojatisjen me ardhjen e Ramës në pushtet dhe ia bëri ngjyrën edhe më të ndezur me qëndrimin ndaj Trampit. Megjithatë, do të ishte mirë që Frroku, qoftë edhe një herë të vetme në jetën e tij, ta flakte petkun e servilrojës dhe të bëhej vetvetja, duke respektuar dinjitetin personal, si gazetar dhe analist i njohur, nëse është e mundur.

Për dijeninë e Frrokut, se çfarë “doktrine” ka përfaqësuar dhe përfaqëson Trampi, e di mirë vetë shumica e amerikanëve, e cila më 03 nëntor i vuri notën që meritonte, duke e zbritur nga kolltuku i Shtëpisë së Bardhë. “Doktrinën” e vet Trampi e bëri publike më 06 janar, me nxitjen e sulmeve kundër Kapitolit, të cilat u shoqëruan me 5 viktima, si kurrë ndonjëherë në historinë e Shteteve të Bashkuara. Veç kësaj, “doktrina” e Trampit doli edhe më shumë në pah kur ai, në një mënyrë krejtësisht të pahijshme, braktisi ceremoninë e përurimit të Presidentit të Ri më 20 janar, një shkelje absurde kjo e traditës së shkëlqyer mbidyshekullore të zhvillimit të një ceremonie të tillë. Shqiptarët me vetëdije kombëtare kanë qenë të interesuar të dinin se cila ishte “doktrina” e Trampit që në fillim të mandatit të tij në raport me kombin shqiptar. Dhe gjatë katër vjetëve të ushtrimit të atij mandati, ata u bindën përfundimisht se “doktrina” e tij ishte kryekëput antishqiptare, në shërbim të rusoserbizmit. A e ka ditur Frroku një gjë të tillë, apo petku i servilrojës e ka penguar ta mësonte?

Sokol Pepushaj, në Platformën mediatike analitike “Pamfleti”, youtube, 06 shtator 2020, pati botuar analizën me titull “Pas Kosovës, Donald Trump do të merret me Shqipërinë, do hetohet pasuria e hajdutëve të 28 viteve”. Sapo e lexova, menjëherë i shtrova vetes pyetjen;

Sokoli e kishte me gjithë mend për atë ç’ka kishte shkruar, apo kërkonte të argëtonte njerëzit, si në një skenë humori? Çfarë e pati shtyrë Sokolin të merrte përsipër rolin e servilrojës së Trampit?

Shkrimtari, poeti dhe analisti Rexhep Shahu, në një artikull, të botuar në portalin “Fjala e Lirë” të datës 06 shtator 2020, kritikonte ata që patën kundërshtuar Marrëveshjen e Vashingtonit, ku Abdulla Hoti, si kryeministër i Kosovës, mbajti një qëndrim prej burracaku dhe u soll si një kone para Aleksandër Vuçiçit. Rexhepi, përkundrazi, falënderonte Trampin për atë marrëveshje poshtëruese për Kosovën.

Kundër asaj marrëveshjeje, unë pata reaguar ashpër me një shënim të shkurtër, me titull “Dy fjalë për Marrëveshjen e Vashingtonit”, të botuar në internet më 04 shtator.

Për Rerxhepin kisha krijuar përshtypjen se ishte intelektual me brumosje nacionaliste, prandaj mbeta i befasuar nga reagimi i tij dhe më 07 shtator i pata nisur një letër, ku i shprehja zhgënjimin tim të thellë dhe ku i theksoja se me reagimin e vet ishte bërë palë me Ramën, i cili, në rolin e kryeservilrojës së Trampit, pati deklaruar me të madhe:

“Asnjë tradhti, burra! Urime Kryeministrit Hoti për marrëveshjen e arritur me Serbinë, e cila s’është fundi, po vazhdimi i të vetmes rrugë drejt njohjes përfundimtare” (Faqja e internetit e gazetës “Express”. 04 shtator 2020).

Rexhepi nuk më ktheu përgjigje. Nuk e di se cila ishte arsyeja e heshtjes së tij. Zonja Vjosa Osmani, në dallim të theksuar nga deklarata e Ramës, në një intervistë, të botuar në faqen e internetit “Radio Evropa e Lirë” të datës 11 shtator, pati theksuar se delegacioni kosovar, me në krye Abdulla Hotin, në takimin e Vashingtonit paskej pranuar që Republikës së Kosovës “t’i referohet vetëm si Kosovo”, çka do të thotë se Prishtina zyrtare pranonte tërësisht qëndrimin e Beogradit se Kosova u dashka që të mbajë jo emrin “Republika e Kosovës”, sipas Kushtetutës, po emrin serbosllav “Kosovo”. Në këtë mënyrë, kryeministri Hoti dhe delegacioni i tij respektonin plotësisht kushtetutën serbe, sipas së cilës Republika e Kosovës është pjesë e Serbisë. Një qëndrim i tillë i kryeministrit Hoti nuk mund të vlerësohej ndryshe, përveçse si tradhti e kulluar.

Pikërisht për kryeministrin Abdulla Hoti, që siç dihet, u soll pa dinjitet kombëtar para Trampit dhe Vuçiçit në takimin e 27 qershorit në Vashington, Mero Baze, një tjetër servilrojë me stazh të gjatë dikur në shërbim të Berishës dhe tani në shërbim të Ramës, duke u rreshtuar përkrah këtij të fundit në qëndrimin ndaj Vjosa Osmanit, në artikullin me titull“Disa gjëra që i qartësoi vizita e Vjosa Osmanit”, faqja e internetit e gazetës “Bota Sot”, 18 dhjetor 2020, e vlerësonte lart “seriozitetin” e kryeministrit Hoti gjatë vizitës në Tiranë dhe “seriozitetin” e shtetit të Kosovës. Vallë nu