RRJETË E ÇJERRË


Odise KOTE

Tregim Ik sa pa rënë drita, - i thanë trungjet e rrepeve që i mbanin rrënjët të ngulura kokëfortësisht në tokë. Po vonove dhe pak, të mbërthyen. Apo do të kalbesh pas hekurave? Pa gdhirë dita, do kem ikur matanë. Atje më presin. Pas këtyre fjalëve ra heshtja. Fjalët e rrepeve do t’i kujtonte afër mesditës. Kishte ecur zbathur në majë të gishtave në natën e errët pus. Mërmërimat e gurëve i ndjente të thikta në shputat e