Retë janë si limoni


Retë janë si limoni

Nga Fatmir Terziu

E di, Ti tërheq vellon zvarrë

në majë të Tomorit

fytyra e diellit

shtrydh nga larg

bulëzat që varen gjerdan,

degëzimet rrjedhin të fryra

bashkë dëgjojmë një kitarë,

dhe bulëzat ruza të bardha në qafë

vallëzojnë të dremitura

ndërsa heshtja qeras pa fjalë

buzët e tua të etura.

Era bredh shpatull mbi shpatull

spatula shpërndan bojë të paparë

për të vizatuar dy shpirtra të çmendur

u dashka shtrydhur një mal.

Eja! Eja! Si era …

… nëse lë trëndafilin e butë mënjanë

dashuria është si kjo shtrydhje atje lartë

qëndro pranë e më pranë,

ndërsa Tomori

rishkruan enkas me laps:

retë janë si limoni!

Mall

Nga Fatmir Terziu

Ndjeva një lule që shpërndante nektar

ndjeva një gur që pëlciste si strall

ndjeva një ditë që rrezatonte dritë

ndjeva një vegim që të zgjonte Ty

sa shpejt më mbete në sy.

E në të gjitha më pas ndjeva në refren

një karrocë, një makinë, një tren

të gjithë shpërndanin tingullin e kumurive

bashkohej ky korr në aeroplanin në lartësi

fshinte pluhurin në xhamin e tij ...

2020

Egnatia

Nga Fatmir Terziu

Ke mbetur brenda një blloku shënimesh

brenda një libri me fjalë nga malli

ke mbetur Ti

ke mbetur brenda një flete letre të bërë nga pranvera

nga vjeshta më duhen miliona rrufe të të ndjej

brenda një libri më vete

të të zbërthej

brenda një muzeu të mbuluar nga gjethet

brenda një milionë viteve

që drillen nga ethet.

Ke mbetur

ke mbetur brenda një xhami larg ujit,

brenda një loti të dehur

ke mbetur mbi gjurmën e kalit të të huajit

në kalldrëmin me gurë të vdekur.

Kishe mbetur dhe ishe tretur

mbi shtratin e një Kalaje në dëshpërim,

kishe mbetur një shtambë që shtronte miliona pyetje

ndërsa hapja sytë këtë agim

plot etje.

2019-2020

Shiu që na lag

Nga Fatmir Terziu

E gjitha shkon në një pikë

pastaj vetëm pikë

pikë

pikëz…

ndjek retë tinëz e qielli tkurret

tkurret përsëri

në ndjesi

në sy

mbetesh vetëm ti e bardhë borë

derisa më tretesh e tëra në dorë.

Dhe unë

të korrigjoj duke menduar akoma më shumë,

mbrolën që zbret si një alarm,

pastaj vendos një maskë,

të mas forcën e frymës në çdo rast,

meteorë që bien, muskuj zanorë që çirren,

kuajt dhe era,

kaçurrelat e dendura që shpërdridhen,

dhe mjaft ngjyrime që rrethsillen,

në një pikë,

një pikë,

një pikëz…

dhe unë vazhdoj të të shoh tinëz

në një udhë të madhe plot meteor

ku shkuljet zhurmojnë, dhimben, përmallen,

me zërin e tyre njerëzor.

E pastaj me gishta

mas litarë të hollë e të trashë

rënien e ujtë dhe faturat si bisha

pastaj qielli tkurret,

tkurret,

tkurret më shumë,

kur të shoh gëzohem,

bërtas në gjumë,

me sytë hapur

shoh se notojmë si shkumë

mbi dy dete,

mbi një lumë…

…e unë jam në kulmin e dritës

në një pikë,

pikë

pikëz…

mbi një varkë

bulëza solemne të harlisura që shkrihen

me shiun që na lag.

2020

23 views

Shkrimet e fundit