top of page

RANË KAMBANAT…


TRE POEZI NGA MYSLIM MASKA.

TI S’ERDHE…

Ti s’erdhe

Të më lehtësohej sadopak

Dhembja.

Më erdhi hëna,

Më puthi më përkëdheli dhe iku…

Më mirë se ajo kush e di

Ç’është vdekja dhe jeta,

Gjersa çdo dy javë

Rilind dhe rivdes…

Kapa aq sa munda rreze të saj,

Ndërsa përkëdhelja

Trupin prej balte

Të babajt.

Dhe qava:

Për babanë,

Për hënën,

Po edhe për nënën,

Që m’u bë prej dhimbjes

Sa një çupëz e vockël

Veshur me të zeza…

BISEDË ME QENUSHIN KUPER…

E di Kuper?-

Më je mik zemre,

O bukurosh i vogël, i dlirë dhe fin.

Sa e kupton

Që në shpirt kam dhembje,

Sy përlotur me gjuhë më lëpin.

Befas më ngjan

Se dhembjen ma heq

Me doçkat e buta si mëndafsh.

A nuk është e tmerrshme

Të të kuptoj një qen

Më mirë se njerëzit rreth e qark?

Eh, ta dije, Kuper,

Ç’ligësi ka kjo jetë:

Ka njerëz që s’janë sa një e qindta jote.

Ta thotë xhaxhi Lymja

Dhe kjo është e vërtetë….

RANË KAMBANAT…

Ranë kambanat

Të gjithë qenë të shurdhër!

U ndez fanari jeshil,

Të verbër qenë të gjithë!

Ra nata e tha:

“Me të verbër e të shurdhër

Si mund të çel drita?”…

E dëgjova dhe qava

Sa dhe qielli u rrëqeth:

Lot të nxehtë yjesh

Pikuan shpirtit tim

E më përvëluan…


19 views0 comments

Comments


Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif
bottom of page