PUGAÇOVI


Sergej Esenin 1895 – 1925

Alexandrovich Yesenin (i shqiptuar edhe si Esenin; rusisht:Серге́й Алекса́ндровичЕсе́нин; tetor 1895 – 28 dhjetor 1925) poet lirik rus. Ai ishte një nga poetët më të famshëm dhe të mirënjohur rusë të shekullit të 20-të

PO JAPIM NGA LIBI I SERGEI ESENINIT

PUGAÇOVI

(poemë dramatike)

Kapitullin:

IKJA E KALMUKEVE

ZERI I PARE

Dëgjoni,dëgjoni,dëgjoni!

A mos keni ëndërruar sonte qarje qerresh?

Sonte në agimin e kthjellët,

Tridhjetëmijë qerre kalmukësh

Janë zvarritur nga Samara drejt Irgisit

Nga tirania e burokratëve rusë

Nga që si fëllëzave ua rropën puplat butë

Livadheve tona.

Si kope breshkash druri

Drejt Mongolisë së tyre morën me ngut.

ZERI I DYTE

Vetëm ne,vetëm ne ngurojmë

Sikur breshëria që na përfshiu,

Të na frikësonte.

Pasi Moska çdo javë ediktet e saj na dërgon

Dhe kudo të shkosh

Sheh si kërcejnë nga shpatullat ngahera,

Nën shpatën e shtypësve

Koka kozakësh si mace të verdha.

KIRPIÇNIKOV

Kujdes, kujdes, kujdes!

Mos u bëni frikacakë si delet, ju!

Që t'ju fusin në një bëmë të tmerrshme

Traubenberg dhe Tambovçev vijnë, këtu.

KOZAKET

Në djall! Në dreq tradhëtarët!

……………………………….

TAMBOVÇEV

Ku-j-de-s!

Stonikë të reparteve kozake

Përgatituni për marshim!

Sonte hordhitë kalmuke

Të gjitha si bisha të egra

Tradhëtuan perandorinë e Rusisë,

Duke marrë me vete krejt bagëtinë.

Shagani hedh në bregun e ditës

Varkën e zhytur të hënës.

Ata që e duan atdheun

Duhet të më dëgjojnë!

Këtë humbje për vendin,jo,jo,

Ne s'mund, ne s'mund, nuk mund ta lejojmë.

Rusia ka humbur mishrat dhe lëkurët,

Rusia ka humbur kuajt më të mirë.

T'u lëshohemi në ndjekje

Këtyre mongolëve rreptësisht,

Para se Kinës t'i jepen ata,

Plotësisht.

KIRPIÇNIKOV

Mjaft, ataman,

Mjaft me llomotitje në erë!

Për Rusinë ndiejmë dhimbje,

Sepse Rusinë e kemi nënë të gjithë!

Dhe fare, fare s'trembemi ne,

Nëse fushat tona i braktisi ndonjë.

Kalmuku s'është lepuri i verdhë

Që ne për gjah ta gjuajmë me tërbim.

Si era u nis ky mongoli zeshkan,

Zoti i uroftë atij udhë të mbarë

Që rrethimeve tona

Diti t'u shpëtojë pa dhimbje sa më parë.

TRAUBENBERG

Ç'do të thotë kjo?

KIRPIÇNIKOV

Kjo do të thotë

Po qe se izbat tona

Do të ishin mbi rrota

Kuajt tanë do të mbrehnim ne,

Dhe nga hapësirat e kripura

Do të shkonim në arin e stepavè

Kuajt tanë,duke mënjanuar qafat e gjata

Si një trumbë mjelmash të zeza

Nëpër ujiërat e thekrave, atje

Do të na çonin të vrullshëm e të bukur

Në një vend të ri, për një jetë të re.

KOZAKET

Na keni torturuar!Na keni grirë egërsira!

TAMBOVÇEV

Kozakë, po ju keni puthur kryqin e adhuruar!

Jut ë tërë jeni betuar…

KIRPIÇNIKOV

Jemi betuar, i jemi betuar Ekaterinës

Që të jemi kështjellë e kufijve të stepave mbarë

Që t'i mbrojmë këto kullota kaltërore

Nga plaçkitja e zogjve grabitqarë.

Po më thoni, më thoni, më thoni

Këta zogj, mos nuk jeni ju?

Banori i fushave tona të vrazhda

Nuk gjen strehim për kokën këtu.

TRAUBENBERG

Kjo është tradhëti!…

Lidheni! Lidheni!

KIRPIÇNIKOV

Erdhi ora, kozakë!

Të përshëndes, o revoltë mizore shumë!

Atë që buzët s'e shprehin dot me fjalë

Le ta tregojnë koburet me plumb.

(qëllon)

Traunbenberg bie i vdekur. Rojat Ia mbathin.

Kozakët rrokin pë freri kalin e Tambovçevit