Poezia më e thellë e universit


Lazër Stani

Poezia më e thellë e universit! Me pëlqen ta quaj, kështu poezinë e Salvatore Quasimodos, “Dhe përnjeherësh bëhet mbremje” siç e ka quajtur një lexuese inteligjente e tij: “La poesia più profonda dell'universo.” Kjo poezi është përkthyer disa herë dhe në gjuhën shqipe, si dhe në shumë gjuhë të tjera. Tre vargjet e poezisë në italisht janë: Ognuno sta solo sul cuor della terra trafitto da un raggio di sole: ed e subito sera. Përkthimi në shqip është: Secili qëndron vetëm në zemër të tokës përshkuar nga një rreze dielli; dhe përnjëherësh bëhet mbrëmje. Përkthim i saktë, korrekt, pa dilema gjuhësore. Edhe në anglisht, kështu është përkthyer. Everyone stands alone at the heart of the world, pierced by a ray of sunlight, and suddenly it’s evening