POEMTH PËR PLEQTË QË SHULLEHEN NË DIELL


Thani Naqo

Të rrëgjuarit pleq shullehen në diell,

mbushen stolat me kokëzbardhur,

psherëtijnë e përloten,

me rënkim ngrihen,

cukër-cukër ikin nga kanë ardhur.

Njohin fytyrat e njëri - tjetrit,

ç'ë se emrat s'u vijnë ndër mend,

por pleqtë, zogjtë e peshqit,

shtegtojnë larg,

e takohen në tjetër vend...

Cukër-cukër çapiten me bastunë,

në heshtje e gjejnë fytyrën që mungon,

aspak çuditen,

pleqëria është paragjumë

dhe zilen e zgjimit ndodh që s'e dëgjon....

28 views1 comment

Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif