PARANDJENJË




    Tahir Bezhani

    Tahir Bezhani: tre poezi;

    PARANDJENJË

    Retë qiellit shkojnë të heshtura,

    Mendueshëm rrathëve t’eterit

    Pos yjeve e hënës

    Askush nuk ia dinë gjuhen natës

    Toka gjëmon me zjarrin brenda

    Dhëmbët grimcojnë shkëmbijtë

    Kur përjargën retë e zeza

    Mendimet coptohën vetimave të verdha

    Ushtimë dëgjohet qiellit

    Përplasën erërat, fryjnë stuhitë

    E dyshimet fshihën nën lëkurën e frikës

    Vetëm dritë e hënës dëshmon

    Ç’farë do na sjellë një tjetër ditë

    Si në ëndër i ndiej hapërimet

    Vrapin e dritës fushës së shpirtit

    Do të fryjë një tjetër erë...

    DHIMBJET QË TRONDISIN SHPIRTIN

    Ditë me shi, ftoft

    Xhamat e dhomës me vazhga,si lot

    Shikoj përmes dritarës

    Parandjenjë e dhimbjës prekte thellë

    Një telefonatë ndërpreu mendimet:

    “ Alo,jeni ju zotriu X....”

    Po i përgjigjem ftesës!...

    “Ka vdekur mbrëmë miku Juaj

    Në aksident shkoi. Ngushllime!”

    Telefoni mbeti i hapur,buzët dridheshin

    Në mesditë,lajmet:

    “Tre përsona humbën jetën

    Në aksident trafiku në autostradë...”

    -O Zot,kah ta ndaj dhimbjen e shpirtit?.!..

    Mbyllëm në dhomë, dënesë zemra

    Nuk dëgjoj më lajme....

    Ngushllohem në vargje që qajnë

    Stërpikë të vakta fletës së bardhë

    Një ditë e ftoft në shpirtin tim

    Ngrihem në akullin e dhimbjës

    Lajmet nuk i dëgjoj!....

    QIRI PO DIGJET

    Mes gishtërinjëve po digjet qiriu

    Ngadal shkrihet,pika pika

    Dritë e zbehur mes nate

    Tretet padiktueshëm,fyshës së ashtit

    Dhimbja nuk flet

    Nuk pisket flaka në fikje

    Duron deri ne sosje

    Rreth e rrotull vetës bënë dritë

    Qiriu po digjet në fijën e lidhur

    Nuhasë vetëm erë shkrumbi....


    #Tahir #Bezhani

    8 views

    Shkrimet e fundit