PËRULEM


Ildije Xhemali

Kënaqësi Që po thyhet çdo kufi Të Kombit të cunguar Coptuar e gjymtuar. Gëzojmë shokun e mikun Nga Jugu në Veri Nga Lindja n' Perëndim Ku pulson Gjaku ynë Shtrojmë sofrën e miqësisë Nderohet Drita e Dturisë.

Lashtësinë dhe urtësinë E rrënjëve kam marrë Dhe zjarrin në damar Të djeshmen e prindërve Të sotmen e fëmijëve Në udhën e gjatë. Të Kombit të lashtë.

Nderimin e parë Kush tokën me gjak E njomi e ndriti Në ballë plumbin priti.

Të dytin nderim Kush me gji i rriti Dëshmorin e Hero Shkelsit: Ndalo! Me gjoks e priti Ballin Shqipes ia ndriti!

Do nderoj Të ndriturat mëndje Që me urtësi E largpamësi Udhëhoqën Kombin Forcuan të dobtin.

Me përultësi Dhe fjalën e zjarrtë Kush hodhi në kartë Sytë ia hapi Dritën përhapi Tek Kombi ynë.

Para djersës me nderim Të popullit tim Jetën dhe në shkëmb Diti dhe e ngriti Lartësitë arriti!

Tetor 2020 Përmbledhje me poezi

"Blerimi i akulliit"

12 views

Shkrimet e fundit