Përtej syve nuhatja një lule mali erëmirë


Sytë e dashuruar

Fatmir Terziu


Një dritë e pastër, e paimagjinueshme dhe e kristaltë

rrëshqiti nga retina në trupin tim

duart e gllabëruan si të huaj

këmbët e morën ndër vete pa e trazuar

buzët e afruan akoma më shumë

me një perimetër të ri u shpërndanë duke u shquar

copa rrezesh të mirëfillta

dhe gjithnaja u dritësua, vetëm një palë sy shikonin një palë

engjëj të bardhë

u shpërdanë anembanë në kristal.


Dhe mbetën yjet të shastisura vërdallë

kemi nevojë për dritën e pastër o qiell!


Nga autobuzi

Fatmir Terziu


Kornizë e zbehtë e rrugëve

shkëputur nga mendja, vetëm një paragraf.


Papritmas mbolla karakafte

në mure, ura, ndërtesa e pallate.


Enkas në të gjitha ikjet dhe ardhjet

lëvrimet folën me gjuhën e zogjve.


Përtej syve nuhatja një lule mali erëmirë

e mjekra lazdrohej në xham si një fëmijë.


13 views0 comments

Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif