Nëpër Ballkan, nëpër Greqi


Irini Nanushi

Cikli Irini Nanushi

Nëpër Ballkan, nëpër Greqi

Sa herë dielli del mbi Malin e Thatë

më sëmbon zemra, më kap një ngashëratë,

mendimi më shtegton si shtërg i ngratë

nëpër Ballkan, nëpër Greqi

te vajza dhe dy djemtë e mi.

Së pari sytë e tyre Ai i ka puthur,

pastaj mbi Mal të Thatë është dukur,

si vajza e dy djemtë e mi të bukur...

Sa herë kapërcen liqenin hëna,

më djeg një mall, që mund ta ndiejë veç nëna

pa dal e qaj në kopshtet gjetherëna.

Kështu nis e shtegtoj, siç bën shtërg i pastrukur,

nëpër Ballkan, nëpër Greqi jam dukur

te vajza dhe dy djemtë e mi të bukur.


Një numër telefoni

Një numër telefoni

Po rri mbi bllok tek unë

S’e marr s’e nuk e dua?

A se e dua shumë?

Ky numër telefoni

Që kurrë s’u zemërua!

S’e mora se nuk desha,

Ta dinte sa e dua!


Dashuria dhe vera

Në mushtin e ëmbël, të kuq si rubin

Dua të tretem.

Dhe bashkë me të në venat ku rrjedh

Në zemër të mbetem.

Ti gotës së verës, ku brenda jam futur

Fundin nxirrja të tërë,

Që të më thuash: O Zot, sa e bukur!

O Zot, sa e mirë je bërë!

Dashuria a vera na dehu aq shumë?!

Cila vallë na zuri pa pirë?

Ti rrugës më thoje: O Zot sa e bukur!

Unë vetëm thoja: O Zot sa i mirë!


Pranverë

U kthye mallzhuritur