NË VENDLINDJEN TIME


    NË VENDLINDJEN TIME

    Nga Naxhie Doçi


    Në vendlindjen time perlë,

    në Therandën e dashurisë së paskaj

    ku më përkëdheli për herë të parë

    rrezja e shpërndarë,

    ku më stisi filli dhe vazhdimi im i përtërirë.

    aty është rrënja ime e dëlirë.

    Aty kam mal kujtimesh shkrirë në krenari shpirti

    me mijëra sish veç nga fëmijëria

    duke luajtur fushave e korijeve shkallore

    në Rrëzëhisarin antik me shtresime lashtësie

    me lisnaja e gjelbërime mrekullie.

    në përqafim të diellit.

    Në vendlindjen time,

    cicërrimat magjike të zogjëve

    simfoni e dehur përherë

    e lejlekët e bardhë krahëhapur në foletë e tyre

    shënjtëri e përsëritur për çdo pranverë e verë.

    Me moshataret hirëplota hapëroja

    edhe në rininë me buzëqeshje agu,

    me portat e zemrës mbushur dashuri

    shpresat të pashuara i kishim në vazhdimësi

    e lutjet asnjëherë harruar

    për sofrën e shtruar pa lotë përmallimi

    për ata që na mungonin, rritën të na bekonin

    labirinteve të trishta padrejtësisht ngujuar.

    Për gjyshër e prindër pishtarë

    që nëpër furtuna të acarta kohore

    e dëshmuan trimërinë

    burgjeve të trishta e sfidonin robërinë,

    se nën pushtimin barbar serb

    përdhunshëm frymonim.

    Në vendlindjen time

    në shkollë shkonim

    me dashurinë sublime të derdhur

    për të fituar dituri si një mrekulli,

    fletoret mbushur përplotë me shkrime

    me ëndërra të pashuara për agun e bardhë,

    për lirinë me buzëqeshje pranvere flakëruar

    që një ditë gjithësesi që do të vije

    në tërë etninë e përkushtimit të mbarë

    në hartën e përthekimit të trashëguar.

    Naxhije Doçi

    31 views

    Shkrimet e fundit