NË VENDLINDJEN TIME


NË VENDLINDJEN TIME

Nga Naxhie Doçi


Në vendlindjen time perlë,

në Therandën e dashurisë së paskaj

ku më përkëdheli për herë të parë

rrezja e shpërndarë,

ku më stisi filli dhe vazhdimi im i përtërirë.

aty është rrënja ime e dëlirë.

Aty kam mal kujtimesh shkrirë në krenari shpirti

me mijëra sish veç nga fëmijëria

duke luajtur fushave e korijeve shkallore

në Rrëzëhisarin antik me shtresime lashtësie

me lisnaja e gjelbërime mrekullie.

në përqafim të diellit.

Në vendlindjen time,

cicërrimat magjike të zogjëve

simfoni e dehur përherë

e lejlekët e bardhë krahëhapur në foletë e tyre

shënjtëri e përsëritur për çdo pranverë e verë.

Me moshataret hirëplota hapëroja

edhe në rininë me buzëqeshje agu,

me portat e zemrës mbushur dashuri

shpresat të pashuara i kishim në vazhdimësi

e lutjet asnjëherë harruar

për sofrën e shtruar pa lotë përmallimi

për ata që na mungonin, rritën të na bekonin

labirinteve të trishta padrejtësisht ngujuar.

Për gjyshër e prindër pishtarë

që nëpër furtuna të acarta kohore

e dëshmuan trimërinë

burgjeve të trishta e sfidonin robërinë,

se nën pushtimin barbar serb

përdhunshëm frymonim.

Në vendlindjen time

në shkollë shkonim

me dashurinë sublime të derdhur

për të fituar dituri si një mrekulli,

fletoret mbushur përplotë me shkrime

me ëndërra të pashuara për agun e bardhë,

për lirinë me buzëqeshje pranvere flakëruar

që një ditë gjithësesi që do të vije

në tërë etninë e përkushtimit të mbarë

në hartën e përthekimit të trashëguar.

Naxhije Doçi

33 views

Shkrimet e fundit