Në symbyllje



    Në symbyllje


    Poezi nga Vera Istrefaj


    Kur i mbyll sytë

    më hapen portat e shpirtit

    Vallëzueshëm

    vërshojnë ndjesitë,

    kalojnë caqet e mitit

    Mendimet…

    Ah, të shkretat mendime!

    Enden aty-këtu

    në ndërgjegjen time

    Cdo qelizë

    ma mbështjell ëndja

    e indet lulojnë

    plot jetë

    Gulçimin s’e ndal

    zemra djegur në mall

    Qepallat

    nuk guxoj t’i hap

    Zgjimit

    i iki me vrap

    Flatra mori

    ndjesia ime,

    flatra ëndërre

    e trupi

    peshë pende.

    Gjethnajë shpirti

    Gjethnajës së shpirtit

    fëshfërisin mendimet

    Gjethe më gjethe

    peshojnë dhimbjet,

    e me pika vese

    ujis sythe shprese

    Puhizë e pranverës

    freskon shpirtdjegien

    Kohë mbi kohë,

    dhimbje mbi dhimbje

    mbjell fidanë të jetës

    Me rrezet e diellit

    përkëdhel ëndërrat

    Pranverohet shpresa ime

    çdo vit që ik!

    Gjethnajës së shpirtit

    fëshfërisin mendimet,

    në pritje të vjeshtës

    mbi gjethe mundimet

    Me filxhanin e kafesë

    Me këtë filxhan kafeje

    ku rrufis ithtësinë e halleve

    dhe forcën e jetës

    për t’i dhënë jetë shpresës,

    puthem çdo ditë

    Në takim të buzës

    me kafeinën,

    e nis rutinën

    Me tirngëllimën e monedhës

    mbi tavolinë

    i bëj thirrje vetes

    të braktisë mërzinë

    27 views

    Shkrimet e fundit