Në symbyllje



Në symbyllje


Poezi nga Vera Istrefaj


Kur i mbyll sytë

më hapen portat e shpirtit

Vallëzueshëm

vërshojnë ndjesitë,

kalojnë caqet e mitit

Mendimet…

Ah, të shkretat mendime!

Enden aty-këtu

në ndërgjegjen time

Cdo qelizë

ma mbështjell ëndja

e indet lulojnë

plot jetë

Gulçimin s’e ndal

zemra djegur në mall

Qepallat

nuk guxoj t’i hap

Zgjimit

i iki me vrap

Flatra mori

ndjesia ime,

flatra ëndërre

e trupi

peshë pende.

Gjethnajë shpirti

Gjethnajës së shpirtit

fëshfërisin mendimet

Gjethe më gjethe

peshojnë dhimbjet,

e me pika vese

ujis sythe shprese

Puhizë e pranverës

freskon shpirtdjegien

Kohë mbi kohë,

dhimbje mbi dhimbje

mbjell fidanë të jetës

Me rrezet e diellit

përkëdhel ëndërrat

Pranverohet shpresa ime

çdo vit që ik!

Gjethnajës së shpirtit

fëshfërisin mendimet,

në pritje të vjeshtës

mbi gjethe mundimet

Me filxhanin e kafesë

Me këtë filxhan kafeje

ku rrufis ithtësinë e halleve

dhe forcën e jetës

për t’i dhënë jetë shpresës,

puthem çdo ditë

Në takim të buzës

me kafeinën,

e nis rutinën

Me tirngëllimën e monedhës

mbi tavolinë

i bëj thirrje vetes

të braktisë mërzinë

27 views

Shkrimet e fundit