NË KOHËN E TIJ


Fatmir Terziu

NË KOHËN E TIJ

Fatmir Terziu

Hallet në familjen tonë

shkonin gjithmonë nga e para,

ngadalë

duke shkelur barin e heshtjes së vetë.

Ata e lanë emrin

si rrobat e këputura,

të lodhura

dhe të shtrembëruara

nga arnat e tyre.

Ata u futën në kujtimin e thukshëm

të dritës dhe paqes. Prapa

ata na lanë… halle të tjera

të padukshme ...

Le të hedhim një vështrim të gjatë

në atë drejtim.

Ata nuk u thyen prej tyre

edhe hijet i mbetëm Njeriut,

e kujtimeve të lodhura

në kohën e frikërave...

… të mallkuara.

HIJA

E kam ndjerë kohët e fundit

prapa shpinës

hije e errët.

Stisje. Cfilitje. Dridhje.

Jo,

ajo nuk më ka mua hije.

Po largohem më shpejt ...

Frymëmarrja e saj po mbetet pas.

Jo,

nuk është në hapat e mia.

Unë jam duke ikur

te vargu i ri

te përkëdhelja e re

fëmijës i së pakohshmes

në poezi.

Zvarritet drejt meje në pakohë

dhe unë vrapoj pa u larguar nga ajo.

0 views

Shkrimet e fundit