Monologu i arnës



Monologu i arnës

(Nga vëllimi në botim “Hija e Shën Tjetrit”

Tregim nga Fatmir Terziu


Mos e prek atë, mos..., mos e prek të keqen nana. Ah, të lutem mos ma vë re, biri im. Mos ma vë re. E kam nga lodhja e moshës. E kam nga derti që kam këtu në këtë hapësirë. Nga një boshllëk që më hapet si një govatë e madhe. Si ajo govata, atje prej druri të gdhendur, biri im. Atë e ka gdhendur gjyshi yt. E gdhendi kur linde ti. E gdhendi bashkë me djepin ku të tundëm ty, biri im. E solli në krah nga korija jonë atje tej bregut dhe pasi piu kafenë që i bëra atë mesditë, u ul në një stol druri, dhe e gdhendi ngadalë e ngadalë për disa ditë me radhë. E gdhendte dhe këndonte. Ti ndoshta nuk e di, more bir. Nuk ta kam thënë ndoshta. Ai kishte dëgjuar një këngë të vjetër të treguar nga gjyshi i tij.