ME LËKURË TË RE



Mëngjeseve herët, kur vesa ende nuk ish tharë mbi qemerët e portave të gurta, dëgjohej e beftë trokitja e plakut që grumbullonte nëpër fshat lëkurët e kafshëve të therura. Nuk ishte nevoja të thërriste. Të gjithë ia njihnin trokitjen. E rreptë prej çokitjes me shkopin e dorës. Disa ja hapnin portën por të shumtët i përgjigjeshin nga brenda. (Ik o Çelo! Nuk e kemi rrjepur kecin akoma!) Atëherë plaku drejtohej tek porta e komshiut, e kështu m