Lejlaja


Lejlaja

(Fragment nga romani “Mbi dudë”)

Fatmir Terziu


“Eh”, - pshërëtiu me veten Jakovi dhe vazhdoi duke nxjerrë zërin e tij si në qyp - “këto drurë nuk janë si tonat”.

“Fundja kanë damarë, kanë lëkurë më të rregjur se e jona, kanë degë të hallakatura që prekin lirshëm ajrin, kanë…”, - foli Zeqo, të cilit i kërceu damari i qafës në anën e djathtë, sikur ta kishte fryrë ndokush me pompë, kur pa se Jakovi ia ndërpreu fjalën në mes.

“Kanë m... që të hash. Nuk e shikon si janë katandisur?”

“Ore, Jakov, më duket se kërkon të buçasë ndonjë gjinkallë andej nga Shkumbini, më duket se kërkon belanë që në mëngjes?”