Lavazh mëngjeseve


Lavazh mëngjeseve

Nga Fatmir Terziu


Mëngjeseve ua zdrugoj lëkurën

damarëve të zinj të natës në trupin tim.

Do të doja të përdor hënën si sapun.

Sytë e kërkojnë në qiell ku përplasen zërat

hingëllimat e kuajve pa kalorës,

në këtë luftë,

dëgjoj zbrazëtinë,

mbush shinikë të dalë nga haure të harruara,

dëgjoj radion „Iliria“ me një frymë,

veshët…,

veshët njësoj më oshëtijnë.


Mëngjeseve i kthehem një dëshire fëminore,

pikturoj jashtë fytyrës sime errësirën.

Dhe kërkoj në tërë këtë kanavac vetveten.

Lexoj gazetat bashkë me Bashkim Hoxhën,

ndjej të lëvizin vitet vendnumëro,

shfletoj me sy Botën,

sytë…,

sytë nuk mund ta pikturojnë pakohën.


Mëngjeseve kërkoj krëhërin në xhepin e kostumit

kreh ëndërrat jashtë flokëve të rëna.

Dhe i bëj ikjes rixha mes parfumimit.

Shoh brohoritje në ekranin „Iliria“ pa njerëz

i kthej sytë në sheshe,

në fusha,

në stadiume,

në rrugë… ku të duash po deshe,

zgjohem dhe habitem: të gjithë kafshojnë bukën me vete

në podiume.


Recetë leksionesh me laps

(Profesorit tim të ekonomisë Arian Starovës)


E humba një laps në kopshtin e portokallave

„Dhaskal Todhri“ ma risolli me magjinë e tij,

të skicoj rrënien e flokëve,

hapit tim të butë,

rrugëve të Londrës.

Shkumbini e përcolli në detin Adriatik

mbi pikëtakimet e botës së ujtë

me djersën, me lotin tim,

me shirrat,

përcjelljes së lumit Tamiz

mbi një ylber

me të cilin besojmë magjinë?

Bota ngjyroset me të si një paketë „Luksi

cigaret i pinë vetmia,

brenda filxhanëve që tresin plazmën e kafesë,

në librin e vjetër ku shfletohet Ekonomia,

e lapsi i harruar i kohës,

rrokulliset në shënimet e mia,

me stilin e leksioneve të Arian Starovës.

35 views0 comments

Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif