top of page

Ku vajti njerëzia?!



Nuk duhet t'ja kesh besën,

Kohë të çuditshme, rrëpirë,

Çfarë sheh e mendon tek ecën,

Gjithçka në rënie të lirë...!


Njerëzit nuk janë me krenarë,

Edhe mua seç më përzihet,

Nuk di as kjo gjithnajë e gjithfarë,

Nuk besoj më, e turbullt ndihem...!


Ai nuk të do, je si në grackë e mbetur,

Pse?! Përpiqesh sepse ruan lëkurën,

Jeta një eksperiment i pashkelur,

Të arrish të panjohurën, katrahurën!

Edhe vdekja tinzare, stë lë shpëtim,

Kjo jetë në kompromis me djallin,

Sdi pse i kërkon ngjyrat të mbesin,

Bota në zi, ndjek apatike funeralin...!

Dikur dashuria nuk dështonte, hej...!

Aty gjeje prehje më shumë se kurrë,

Sot, eksperimente, fantazma krejt,

E ardhmja po qëllohet me gurë...!

Mendjet trysninë kanë ogur,

Zemra, një orë e ndryshkur, e tkurrur,

Shpirtin katran me bojë ndotur,

Drobitur, lodhur, përmbytur në pluhur!


Ska më besë njeriu, ska ngel gjë,

Më lodhën edhe klithmat e mia,

Aty ndër deje seç vjen një zë,

I gjakosur të pyet, ku vajti njerëzia...?!


Më shpëto nga zemra e vrarë,

Dhe pse-në nuk di ta gjesh gjëkundi,

Mbështetesh i varur në litarë,

Njerëzia mbaka vulën e turpit!


Gj. Sh.

Maj 2023

25 views0 comments

Comments


Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif
bottom of page