KTHIMI





BAJAME HOXHA-ÇELIKU


KTHIMI



Me gjerdanin ar e gushën zbukuruar,

do të vijë trimi, o duke kënduar!

Dielli do të ndrijë gush`e gji zbuluar,

pastaj un` e ti, parajs`e trazuar…


Si e do ti udhën? Ndryshe të ta shtroj?

Që të vish tek unë ende nuk është vonë!

Të ta shtroj me yje, të ta shtroj me hënë,

apo zëmrën time shtrojë të ta bëj?


Do t’i lutem Zotit shtatë detet t’i thajë.

Përqark tokës sonë mos lërë oqean.

Do vish a s`do vish behar kërthizë maji,

nëpër flakë do kallim zjarr flakadan…


Pluhurat t`i largoj, rrugët të t’i hap,

nga udhë e largët, nga ajo udhë e gjatë!

Perëndim i diellit tek un` të të zërë,

të na afrojë natën si një botë të tërë…


Do t`i ndjejm` agimet çelura nëpër sy,

ashtu dhe gëzimet ngjyrë trëndafili.

Diellin do ndjejmë kur t`na hyjë në gji,

si edhe pranverën veshur me stoli.


Do të ndjejm`aromat, lisat blerim veshur,

do të shohim lulet plot me ngjyra qeshur.

Nëpër syt`e mi do gjesh zëmrën time,

që për ty më rreh fort e plot rënkime.


Dhe un`dashurinë ta mblidhja me forcë,

në grushtet e mi, ta hidhja mbi gjoks.

Që të ndjesh dhe ti, aromën që dua,

ah, ç’ish dashuria ndër vite për mua!


Në dorë dashurinë e mbaj dhe bisedoj.

I flas lehtë t`ëmblës, e puth, e ledhatoj...

Si një zog i bukur, duket, rri e p