KAFSHOJE MOLLEN E MEKATIT


Nuri Plaku

KAFSHOJE MOLLEN E MEKATIT

Kafshoje mollën e mëkatit, mos ki frikë

Zotat i vrau një çunak

Me goxhdët e kryqëzimit.

Eva nuk ngrihet më nga pluhuri

Adami po fle gjumin e përjetshëm të miteve

Nërsa unë jam këtu, pran teje

I gatshëm të ndeshem me 1000 zotër të rinj.

Kafshoje mollën e mëkatit, mos ki frikë.

Ah! Të isha pemë e frutit të ndaluar

Do mblidhja nën hijen time

Gjithë Evat mëkatare

Të endura nëpër mote.

Se unë e di dhe ti e di.

Se vetëm mëkati i Evës

Eshtë krijuesi i vërtetë i kësaj bote.


BESOJU UJRAVE E DASHUR

Ujrat burojnë nga nata

E rrjedhin

Me rrënjët e ditës mbi shpinë

Ajme! Kur gdhinë, ne shohim gjithmonë nga ardhja e tyre.

Besoju ujrave e dashur!

Nëse ti do të tretesh në natën time

Unë do bëhem burim i ditës tënde

Nëse do të tretem unë në natën tënde

Do të bëhesh ti, burim i ditës time.

Gjithë ujërat e fjetur, kudo ku ndodhen

Do të zgjohen pastaj, e do gurgullojnë

Me zërat tanë.

Besoju ujrave e dashur!

Të na mbyllet porta e udhëve të ndarjes

Të na thahen lotët e faqes.

Eja të vrapojmë pas tyre

Deri sa të qetësohen e të vendosin eluilibrat

Dhe aty të ndërtojmë

Shtëpinë tonë të paqes.


UDHA E PANJOHUR

Më ftoje të shkonim në faqen e një dimri

Ku hëna luante me ujqërit e bardhë

Të bënim muzikë me gjethet e pyllit

Të ktheheshim të dy në drurë oshënar.

Më thoshe se dimri rrethohej nga ujrat

Që ngjanin aq shumë me lumin Jordan

Por mua më trembte ajo udhë e panjohur

Dhe ty të shikoja, si të shkruar në Kuran.



22 views

Shkrimet e fundit