ILUZIONE IRRITUESE


Thani Naqo

tregim

Më i çuditshmi ndër miqtë e të shoqit ishte komandanti i kufirit; kur i hipnin nervat ushtarët i quante Bubureca të Blertë. Ai vinte çdo muaj në qytet për të marë pjesë në takimet e shkrimtarëve e poetëve; në revista e gazeta ushtarake botonte reportazhe, tregime dhe poezi nga heroizmat e kufitarëve. Mirëpo, përveç tyre, ai kishte mbushur edhe një fletore gjashtëdhjetëekatërlekshe me vjersha dashurie. Ato ia përkushtonte Vetullushkës, kamariere në klubin e oficerave. Në mes të kartmonedhës së palosur fuste letrën me poezitë e reja e këtë marifet filloi ta bëjë nga dita kur i mbiu në tru fara e dashurisë për Vetullushkën. Letrën e fundit me poezi e futi në mes të një kartmonedhe mijëshe e Vetullushka, pa pikë turpi, nuk i ktheu kusurin. Komandanti i kufirit, përflakur nga dashuria, i kishte thënë:

"Mbaje kusurin, moj e bukura Vetullushkë, por më thuaj një fjalë për vjershat e mia, se më lojte nga mendtë."

Ndërsa ajo kishte përdredhur vetullat, "ehu, - mërmëriti, - sa të tjerë më janë ngjitur rrodhe si ty" dhe u pati dhënë flokëve lart me një lëvizje të vrullshme të qafës e zverkut. Pastaj kishte mbërrthyer pëllëmbët pas belit dhe tha me zë të lartë:

-I mjeri ti, o Dashnor Hyjnor Me Kapotë Jeshile.

Dashnori Hyjnor Me Kapotë Jeshile jo vetëm në klub, por edhe kur