HESHTJA IMAGJINARE


HESHTJA IMAGJINARE

Kur u shfaq me marifetin më të fundit

të gjithë qentë në qytet filluan të lehin

të gjithë gjyshërit bashkuan lotët me nipërit e mbesat në sy

në qoshin e qelqtë televiziv dolën të ngrirë

unë nuk mund ta kaloja kufirin e saj me një mbyllje totale

as që bëhej fjalë të lexoja ndryshe në ndonjë fytyrë

se si njerëzit e duan njëri-tjetrin të çmendur në heshtjen globale.

Por ajo që duhet të ndodhte do të ndodhte

kështu që heshtja kishte vetëm një stigmë imagjinare

mbrëmje të lodhur, drekë të hutuar, mëngjes të trishtuar

njeriu i mërzitur, ai as nuk shkon më në shkollë

është një pushim i gjatë dhe gjithçka është si pushime

brenga e vetme është mbi dukuritë normale,

si pamja në një ëndërr të heshtur brenda heshtjes,

si pamja në syrin e mendjes

dhe zvarritja e fjalës në publik

për të analizuar botën nga lart.

Kur lindi me marifetin e stisur

u shtri vetë heshtja gjerë e gjatë mes zhurmave

në një linjë me të ishte dhe një linjë imagjinare

as nuk e dija që zonjat ëndërrojnë për dashuri të përjetshme,

as që e dija se edhe fëmijët kanë halle

as që e dija thuajse se në këtë jetë

nga heshtja imagjinare lindin edhe poetë.

Për një heshtje imagjinare mbajta frymën gjallë

renda mbi oqean, dete, liqen, lumë e fushë e mbi mal

për një Zonjë zgjova një Vullkan,

i ndalova qentë që lehnin në dhimbjen e heshtjes,

e pastaj iu luta që ta kisha sa më pranë

vendimin tim të paheshtur letrarë

iur qasa pastaj nga afër dhe pastaj nga dy metra larg

më lejo të të puth në shpirt, në zemër, në varg,

e që atë ditë vetë heshtja mbeti e pafjalë

e heshtjes nuancat iu zhbendën

teksa të gjitha dashuritë pushuan në vargun tim të bardhë

gratë e puthura me heshtjen imagjinare u çmendën.

21 views

Shkrimet e fundit