GJIRI I LALZIT DHE ...




Vullnet Mato

GJIRI I LALZIT DHE VARFËRIA SHQIPTARE

Kur pashë te Gjiri i Lalzit vilat e qeveritarëve,

tek notonin buzë detit, në luksin e shfrenuar,

kuptova pse vuajnë varfërinë shumica e shqiptarëve,

pse marrin arratinë bijtë tanë, për t’u punësuar.

Kundrova një copë herë, me dhimbjen e shpirtit,

rreshtat e gjata, sistemuar mes gjelbërimit e detit,

si vilat marramendëse të Dubait në plazhet e floririt

thashë me vete: Ku je o drejtësi e verbër e këtij shteti?!

Ku je, o kontroll i djersës dhe gjakut të punëtorëve,

që është mpiksur këtu, me këtë shkëlqim vezullues?!

Ku jeni, o ligje, në dorë të gjykatësve e prokurorëve,

që gjoja mbajnë peshoren, për politikanët abuzues?!

Pse duhet të jetë kjo pabarazi  katastrofike këtu,

në zemrën e dhjamosur të vendit tim të varfëruar?

Pse nuk kam një metër katror bregdeti edhe unë,

shokët e mi, njëherësh me pushtetarët kemi punuar?

Njëherësh me pushtetarët, kapitalizmin kemi filluar,

ne me pikatore në bordero, ata me miliona në portofol,

ne me kallo në këmbë, ata me vetura e skafe notuar,

fëmijët tanë pa punë, të atyre në universitete perëndimor.    

Ku janë kampet e pushimit për popullin e lodhur në punë? 

Ku janë çlodhjet e minatorëve dhe naftëtarëve të sfilitur?

Ku janë kushtet frymëzuese të intelektualeve, si ti e si unë?

Pse jetojnë luksin mediokrit dhe aspak njerëzit e ditur?

Kjo është demokracia e punëtorëve dhe fshatarëve të urtë?

Kjo është barazia e kushtetutës së shenjtë, alla shqiptare?

Si nata me ditën, djersa jonë dhe qejfet për disa hajdutë,

që mbrojnë me polici e ushtri vilat, nga zemërimet qytetare?!

56 views1 comment

Shkrimet e fundit