top of page

Fatmir Terziu: Tre poezi


ZJARRI QË TË DJEG NË SY

Nga Fatmir Terziu

 

Rreth zjarrit. Sidoqoftë

në të gjitha format e tij, Njeriu

ka kohë të rrëfehet në vetvete nga zjarri

kohërat janë elementë kalimtarë

fundja sa vetë Njeriu nga halli

kupton Zeusin,

po aq mediton për Prometeun.

Shkon në vrimë të gjilpërës kjo punë,

në sytë e mi ka filluar të djeg

perin që përkëdhelte gjyshja

kur niste të qep

është e kotë mëdyshja,

mos mallko,

sytë janë punë zjarri,

pranë zjarrit koloviten ëndrrash

varur në telat e natës që pastrohet nga halli,

të mallkosh perin

thjesht është një ngatërresë

kur ti s'ia di thelbin.

Më mirë zgjoi mëngjeset në një shteg

se të mallkosh pa kufi,

zjarrin që të djeg

në sy.

 

KALIMTARET

 

Po terren. Zhurmërat

e ngadalësuara paralajmërojnë

veshët e gruas që i bën vend

pastrimeve të tjera,

fundja

punë rrobash, punë mbështjellash,

aty ku kullojnë,

harrojnë:

modën, markën, shumën,

po nuk i kujtove,

nga hallet, nga paret,

nuk të kujtojnë,

kalimtaret.

 

ERRËSIRA

 

E kush tha se ka humbur vetveten?! Gjumi

nuk është thjesht për të gjetur Tjetrin

askush,

si Askush,

nuk mund ta ketë në dorë,

por mund të sillet nëpër harresa,

sikur po rigjen përhumbjen

në këtë rast Ti zgjohesh,

duke humbur gjumin.

A e ke gjetur vetveten?!

Së bashku me zvarritjet e ideve

u bën vend dritëshkurtësive

në errësirën ku kërkon me mëditje,

rigjetjen e dritës së syve,

në këtë rrotullamë njëzetë e katër orëshe,

njëzetë e katër orë,

dhe prapë njëzetë e katër orë,

të pakohë, të pakorë.

E kush tha se e ka humbur vetveten?!

Fundja! Fundja!

A e ka pasur ndonjëherë në dorë?

Por të gjithë e pranojnë,

dritën,

se jo të gjithë kanë ditur ta shikojnë

errësirën.

26 views0 comments

Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif
bottom of page