top of page

Fatmir Terziu: Tre poezi


Dollia e pikës së parë

Nga Fatmir Terziu


Bulëz pas bulëze në gotën e kristaltë

nga gudulisjet e ujta brenda,

një hapësirë e zënë dhe një tjetër e paqtë,

ngarkohet herë me dallgë e herë mbi vela,

në sytë tanë të mbushur me xixëllonja,

festojmë këtë ditë në këtë natë me drita të verdha,

sikurse festohet deri në orët e vona,

e trupat tanë bëhen të metaltë,

mbi buzë ka rënë zjarr,

në sy është një vullkan,

dehja qenka aq pranë,

rrethrotullohet treqind e gjashtëdhjetë gradë

e nis nga fillimi prapë

e prapë. Dehja thonë se të bëka tapë

me shijen e limontisë në këtë rast

mbushim gotat si me një kovë me litar

bie lëngu në gotën e saj,

nuk ka më fjalë,

duket një mot larg

nga rënia e paqtë në atë kristal

bulëz pas bulëze jemi me fat

buzët janë mjaltë.

Ngrejnë dollinë e pikës së parë!



Takimi i parë

Nga Fatmir Terziu


Ora. Kapërcen rrethoren e saj të zakonshme

pikënisjen, dy zgjatje ndryshe, sipas dimensionit,

fushën e bardhë, që ndan

ritmin e lëvizjes përbrenda,

duke imituar rutinën që mban,

puthjen e padiskutueshme tek dymbëdhjeta!

Me një ngjizje të ndjeshme, ose një pikëtakim,

të dy lëvizëzit i zë drithma ç'është e vërteta,

është si një garë ndoshta e paparë,

diku ysht një si shigjeta,

diku një tjetër digjet zjarr

në përhumbjen e mbushur me tantella,

lëvizja e dritës është si një magjistar,

zbërthen imagjinata të thella

në pak fjalë:

është dhe mbetet takimi i parë!


Shtegëtimi i (pa)parë

Nga Fatmir Terziu


Lepujt i mbajtën shpirtrat nëpër ferra edhe këtë verë.

Ndërsa retë u bënë shoshë nga ylberët

nata mbajti në gjirin e saj xixëllonjat si asnjëherë

t'u bëjnë dritë litarëve

të shirrave të shtëpisë.

Një tufë patash të egra kapërcyen liqenin e të marrëve

të shënojnë emrat në paradën e bukurisë.

Ne mbajtëm në sy mallin e të parëve

duke i bërë fresk vetes me librin e baballarëve.

E kuptuam se si një copë dielli

këputur në fresk e sipër nga ky libër

na rra si një rrufe qielli

e flokët na u zbardhën si në dimër.

Dhe menjëherë hyri perceptimi

bardhësi vitesh pa aritmetikë,

e gjithë mendja u kthye kazan vlimi

vetëm me një klik

në një muzg të përsosur shtegëtimi.

Shtegëtimet po shtohen edhe këtë mot.

Flokët si pyjet janë strukur nën hijeve e shkurreve

kanë frikë nga berberët e përkorë

lexojnë me lotë në sy Librin e Lutjeve

që digjet si një monedhë në dorë.

Ty të ndjeva me shpirt të malluar

si një zjarr që lexon në rini

më zgjove ashtu duke më përqafuar

siç e di ti,

libri kishte mbetur tek rrëmujat

një fletë e hapur të kishte mbetur në sy,

po shtegëtonin edhe statujat.

21 views0 comments

Commenti


Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif
bottom of page