E thjeshta tek gjuha me vlera poetike


Drita Ademi

E thjeshta tek gjuha me vlera poetike

“Interdum vulgus rectum videt” (Horaci)

Dr Fatmir Terziu


Poetja Drita Ademi ka bërë hap tjetër. Mes rrugëtimit të saj poetik tashmë ajo shkon më thellë me “Çast shembjesh…” ku vetvetja kupton dhe meton duke shfletuar “arkivin e poezive t’mia të bardha,/të gjethta, të ngjethta,” ku mes atij “shfletimi” gjendet gjithnjë “n’mes, nji letër e bardhë”. E kjo letër e bardhë thotë poetja “asht vorri im”. Gegërishtja, gjuha me të cilën zbret për lexuesin “Sytha Hane”, duket që në fillim kërkesën e parashtruar që kërkon të depërtojë mes thjeshtësisë, mes gjuhës së përditshme, mes gjuhës që e rriti dhe e edukoi në një themel të shëndoshë të gjuhës shqipe, ku ardhjet dhe qasjet e zanafillës poetike shqiptare hodhën themelet e poezisë ndër vite. Në atë shtrat, në atë themel me “letër të bardhë” poetja shkruan për të deleguar qartë se “nuk e gjej asnji poezi për me u ngushëllue.” Ngushëllimi është larg. Është në vite kalendarike. Është në një udhë ku gjithandej mbetet në memorje “nji luftare e pazakontë.” E asaj natyrisht “Vargje trimnie i thur asaj, i baj dhe nji dekoratë të ajërt,/i shkruej nji adresë të panjoftun./Nji numër telefoni po ashtu të panjoftun,