top of page

DROBONIKU


TRE POEZI NGA MYSLIM MASKA

DROBONIKU

Droboniku

Është fshati më i bukur i botës

Jo pse njerëzit

Ftojnë nga rruga dhe të huaj

Për nje kafe, një gotë raki, një gotë dhallë…

As për qershitë.

Që stolisen me vëthë të florinjtë

Më keq se arixheshkat.

As për ullinjtë

Që kur fryn erë

Përplasin krahët dhe duan të fluturojnë

Si fazan gjigant pa e ditur për ku…

As për marrokun e fshatit

Që në një natë pa hënë

Hodhi në qiell një kokërr mandarine

Dhe yjet u lajthitën pas saj,

Thjesht për MAKON

Të vocklën, të rrudhurën, “këmbështrembrën”

Nënën time…

Droboniku është më i bukuri i botës.

ZYRA E VARRIMEVE…

Rendnim, putheshim, qeshnim

Nëpër rrugicat e qytetit.

Befas,

Ti ndale para një vitrine,

Flokët t’i zbukuroje,

T’i krihje…

Një zyrë varrimesh ishte!...

Qysh atëherë,

Mbi flokun tënd dhe timin

Shoh arkivole të vegjël

TË ZINJË…

VARREZAT

Pranë çdo qyteti një qytezë:

Me shtëpiza të vockla

Me mermer të kuq a të bardhë

Dy herë një dy metër katror.

Rrugica të ngushta

Trëndafila

Qiparisa…

Një rreze dielli

Ngrin mbi shtëpizën e një bebeje

Një rreze hëne

Mbi shtëpizën e një nëne!

Kalon nxitimthi një zog

Dhe klith me dëshpërim…

62 views4 comments

Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif
bottom of page