DHUROMENI PAK DIELL


    Vasil tabaku

    DHUROMENI PAK DIELL

    Në këtë vend

    Ku drita është vjedhur

    Dhe asgjë e zjartrtë nuk ngroh

    Në këtë vend

    Ku jeta

    Vërtitet humnerave të shpirtit

    Si një lypëse

    për dashuri dhe paqe…

    Më jepni pak diell,

    Falmëni sa më shumë dashuri

    Dhe po mundet o njerëz

    Më jepni një puthje…

    Këmbët e mia të zbathura

    Dhëmbin tek rend

    Drejt shpresës

    Me duart e mardhura

    Mbushur me vesë lotësh…

    Mos e lini të mbytet

    Thirrja ime prej vetmitari

    Në detin plot stuhi

    I zbrisni litarët e vetëtimave

    Të kapemi të gjithë

    Mbi jelet e tërbuara të qiellit

    Ndërsa kënga ime prej ajëri

    Ndërton qytetet e dhimbjes

    Me rrugët prej dielli

    Aty është shpresa dhe jeta

    Është zjarri dhe drita

    Është fjala jonë

    Që kërkon horizontet e dashurisë

    Botën e madhe njerzore

    Me qytetet e pafund të puthes …

    Me jepni pak diell

    Një grusht prush yjor

    Të ndezë gjithë shpresat

    Dhe me diell

    Vetëm me diell hyjnor

    Të vesh ëndërrën tonë…


    #vasil #tabaku

    7 views

    Shkrimet e fundit