Autentike entropia e imazhit të Sabri Fejzullahut në salla


Fatmir Terziu duke drejtuar një spektakël të Fejzullahut në Londër

Fatmir Terziu

Shtrëngimet e duarve në mjedise ku duartrokitjet masive të mijëra të pranishmëve kërkojnë më shumë se sa prezencën në skenë, kompleksitetin e mirëpritur të këngëtarit janë tashmë një arsye më shumë të kuptosh se emri i Sabri Fejzullahut, nuk është thjesht prezenca, qasja para audiencës, zëri dhe tonaliteti i zërit, por një kompleks, që ka bërë ngjizjen e duhur në vite e vite me një identitet tashmë të plotë, të ndjeshëm e kompleks në fushën e artit dhe muzikës. Kjo risi e tillë është ajo që nënkuptohet se mjeshtri i mjaft i disa gjinive të artit nuk është thjesht një Gjeni, por një gen që lindi u rrit gjithnjë duke iu afruar jetës me një rreptësi të papajtueshme me entropinë, duke përqafuar mospërputhjet me një tendencë për të rrjedhur të gjithë likuiditetin e një atmosfere mjaft gëzimtare dhe plot mirënjohje në Hamersmith disa vite më parë. Kjo risi më obligoi dhe më obligon memorjen, pasi ajo më zhvilloi një afinitet për një identitet që afrohej e afrohej me tërë kompleksin e artit dhe bënte të largohej ajo që është si një perceptim nga një burrëri toksike.

Dh