ARS LONGA, VITA BREVIS


Prof.dr. Resmi Omani

Esse

(Vetrrëfim për krijimtarinë)


Në 5 maj të këtij viti((2020)kisha ditlindjen. Mbusha tetëdhjet vjeç. Sa shumë do të thotë një i ri, ende janë pak, një i moshuar. Edhe pse një ditë e zakonshme për shumëkënd, për mua është një ditë që më vë në mendime. Ditlindja përjetohet në mënyra të ndryshme: Kur festojnë ditlindjen të vegjlit gëzohen dhe mezi presin që të rriten,të rinjtë nguten të burrërohen, vashat të bëhen nuse, burrat i trishton mendimi se po plaken dhe pleqtë me falnderim krijuesit që i ka lënë të jetojnë ende edhe pse ecin në fushë të minuar!

Kjo esse, i ngjan një interviste me vetveten, por më së shumti një rrëfimi, për një aspekt të veprimtarisë sime, mjë rrëfim për vete, pasi nganjëherë e kemi të nevojshme të rrëfehemi, sepse rrëfimi e shkrin akullin që ftoh zemrën dhe mpin mendimin.

Vjen një ditë, ku secili kthen vështrimin në të shkuarën i bën vetes shumë pyetje dhe bën një kqyrje të jetës së mbetur pas. Pyetja ”A kam qenë i lumtur” më së shumti mbetet pa përgjigje. Si u jetuan këto vite? Me se u mbushën, ç’farë lamë pas, ç’farë mbeti prej tyre? Përgjigja është një e