A njohim faktorin statutor?!




Partia Demokratike krenohet me faktin se është një demokraci e gjerë. Një angazhim për diversitetin dhe përfshirjen qëndron në thelbin e statusit të saj. Por lajmi që Sali Berisha, ish-Lideri i kësaj partie, do të humbasë vendin e tij në Grupin Parlamentar të PD-së për shkak të statusit „Non Grada“ nga ana e SHBA-së, i ekspozon pretendimet e tilla si krejtësisht të zbrazëta.

Gjithkush këto ditë ka një opinion „personal“. Secili, pa përjashtuar dhe „armiqtë“ më të egër të Sali Berishës, e kanë një ide në kokën e tyre. Ka gëzim, ka hidhërim, ka britma dhe ka heshtje. Disa kthehen në rrënjët e vitit 1990-të, padyshim te 22 Marsi i vitit 1992, të tjerë përmendin 1996, 1997, e me radhë…, vitet me ngritje dhe ulje në figurën dhe staturën politike të Berishës, gjithnjë në mesin e PD-së.

Gjithkush kësisoj mendon dhe vë në praktikë „Kthehu në vite pas e bëhu i arsyeshëm në vitin që pason ditët me të tilla ndodhi politike“. Kjo natyrisht e mërzit dikë kur dëgjon nga e shkuara se një kohë gati gjysëmshekullore në të kuqe u kthye blu. Pasi shënoi fitoren e asaj kohe, eksperti mbështetës i SHBA-së ndau një fotografi të tij duke qëndruar me krenari pranë Berishës në një tubim elektoral që ai kishte organizuar në qendër të Tiranës. Fotografia është historike. Ajo flet. Ajo tregon kohën për kohërat. Flet edhe për ditët në vazhdim. Më pak se një vit më vonë, eksperti amerikan, nxori fotografinë edhe një herë, këtë herë për të ilustruar më shumë fjalë për veprimet e tij dhe për të thënë se ai ishte vërtet i lumtur për faktin se kishte ndarë një platformë me kreun më t